Terug naar Caviahemel - overzicht

Lara over haar cavia:

 Ik wil het verhaal vertellen van mijn enorm lieve caafje Legolas.

Zijn bijzondere en beroemde naam dankte hij aan het feit dat ik op een avond de film Lord of the Rings zag, waarbij ik zéér onder de indruk was van de blonde elf ;), zat te kijken, en wij toevallig de dag erna besloten een cavia te halen. Een goede vriendin van ons is fokker en ik mocht bij haar de mooiste :) uitzoeken die zij had.
Onmiddelijk viel me een erg klein, prachtig lichtbeige caafje met een wit neusje op. Hij leek op een of andere manier erg veel op het karakter uit de film, en zo noemde ik hem erna.
Het was een ongelooflijk schattig beestje, vanaf de eerste dag kwam hij als ik op mijn bed lag te lezen ernaast zitten, en hij bleef piepen tot ik hem optilde en op mn buik zette, waarna hij vredig m’n hand zat te likken tot hij weer terug in z’n kooi ging. Hij wist zelfs prima met onze katten om te gaan en lag vaak met ze te slapen, wat we erg komisch vonden..

Helaas ging ik na ruim een jaar op een avond ergens logeren, en de volgende morgen belde mijn moeder op om te zeggen dat Legolas die nacht ineens was overleden... Ik heb hem nooit meer gezien, omdat ik wilde dat hij al was begraven voor ik thuis kwam, en zo heb ik nog altijd het beeld van een springerige en likkende cavia in mijn hoofd dat ik nooit zal vergeten.

Johan en Bianca over hun cavia:

Sofie was 5 weekjes toen wij haar kregen. Drie weken later kreeg zij een abces in haar onderkaak. De dierenarts had zoiets nog nooit gezien bij zo'n jong beestje! Na goed overleg kon hij haar wel opereren. Een week later met anti-bioticum was het abces nog groter geworden en Sofie was al 30 gram afgevallen.
Sofie is achtergebleven bij de dierenarts voor de operatie. Helaas belde de arts 's middags dat haar gebit zo misvormd was, het groeide alle kanten op behalve de goeie kant. Als we haar zouden laten leven moest zij elke dag injecties tegen bacteriën, om de zes weken naar de arts om de tanden te laten slijpen, en bij elk hapje dat zij zou eten zou ze het gevoel hebben dat ze met spelden eet. Triest, maar dit wilde wij Sofie niet aandoen.
Wij hebben met de kinderen besloten haar in te laten slapen... We zullen haar gepiep, nieuwsgierigheid, gezelligheid en geklauter missen...
 

Kirsten over haar cavia's:



Ik heb twee cavia's gehad die helaas allebei zijn overleden. Mijn eerste cavia had ik voor mijn verjaardag gekregen toen ik acht jaar oud werd. Ik wilde al heel lang een cavia en was er helemaal blij mee. Het was een vrouwtje en ik noemde haar Punky. Van haar heb ik wel een foto op mijn kamer hangen, maar geeneen op mijn computer.
Jammer genoeg kreeg iets voor haar tweede last van een gezwel. Haar hebben we laten inslapen om haar uit haar lijden te verlossen. Ze is net aan twee jaar geworden.

Later had ik met kerst van mijn oma geld gekregen en ik wist al gelijk wat ik wilde, een andere cavia. Het verdriet van Punky was inmiddels een beetje gezakt (zij was overleden in de zomer) en toen ik de dierenwinkel inliep zag ik gelijk zo'n schattige cavia, zwart met wit, ik wist het meteen, die wilde ik hebben. Ik noemde haar Panda. Het is lang goed gegaan en okal heeft ze wel eens last van diarree gehad was ze er wel weer bovenop gekomen. Alleen nu waren wij op vakantie gegaan in Spanje.

We hadden Panda, zoals altijd als we op vakantie gaan, bij iemand gebracht die in de tussentijd voor haar kon zorgen. De eerste ochtend dat we terug waren van vakantie werden we gebeld door die mensen. Panda was overleden, heel plotseling want er was voor de vakantie niets met haar aan de hand. Het is die laatste nacht gebeurt en de hele vakantie was ze wel gewoon actief geweest en at en dronk ze goed.

Ze was pas drieënhalf, dus van ouderdom kan het ook niet geweest zijn denk ik. Het is nog steeds een raadsel, maar ik ben er heel verdrietig om. Van haar heb ik hier wel een foto.

Ik hoop dat Panda en Punky, en ook alle andere cavia's in de caviahemel het goed hebben (gehad).  

xx Kirsten

Leon over zijn cavia:



Ik had een cavia, zijn naam was Ed. Een hele lieve cavia. Hij is zondag 10 augustus 2008 overleden.
Hij was 7 jaar oud en hadden hem vanaf het begin dat hij nog klein was. Op 2 oktober zou hij 8 zijn geworden maar helaas heeft hij dat niet gehaald.

Ik ben erg verdietig dat hij er niet meer is en hoop dat hij een mooi plaatsje krijgt in de caviahemel.

Dag lieve Ed ik zal je erg missen en ik zal je nooit vergeten !!

Leon.

Susanne over haar cavia:




Op zondagmiddag, 21 september heb ik onze cavia Beertje in laten slapen. Hij had toen al bijna een week niet meer gegeten, ondanks dat de dierenarts de haken aan de kiezen had verwijderd. Omdat Beertje altijd een goede hooi-eter is geweest was ik nogal verrast over de haken. Helaas bleek in het weekend dat er meer aan de hand was. De dierenarts vermoed dat Beertje een nieraandoening heeft gehad en daardoor minder is gaan eten en daardoor last heeft gekregen van de kiezen en daardoor...

Ik heb nog 4 cavia's en een konijn, maar toch is het kaal zonder onze Beer!

We hebben hem in de tuin begraven, naast de hond. Slaap lekker, kereltje, en sorry dat ik je de laatste dagen nog zo heb geplaagd met dwangvoeren.

Liefs,

Susanne  

Lydia over haar cavia:

 


Ter herinnering aan Speedy van Lydia
 
Speedy heeft gisteren afscheid van ons genomen en heeft nu wellicht al haar plekje in de Caviahemel ingenomen. Ik hoop dat ze daar veel plezier mag hebben met alle andere lieve cavia’s die daar ook zijn.
 
Speedy is ruim 7 jaar geworden, ze maakte haar entree samen met mij in Beek in ons appartementje, haar eerste optrekje vulde praktisch de hele woonkamer. Toen ze een jaar of 6 was werd het tijd voor een nieuw cavia optrekje, ze kreeg toen van mij een senioren huisje, een beetje kleiner; vond ze ook knusser want ze leefde helemaal op. Tevens had ze gezien haar leeftijd dan ook alles gelijkvloers, hi hi.

Speedy had niet één maar twee grote liefdes in haar leven, uiteraard was ik daar 1 van en daarnaast was er nog haar grote vriend Polly, het Maltezer Leeuwtje van Tilly en Cor (mijn bovenburen). Polly bezocht haar regelmatig en ’s zomers speelden ze samen buiten in het gras. Een ongelooflijk tafereel om te zien, een hondje die met een cavia speelt, en meestal was het een geknoevel van jewelste en er werd heel wat afgekust tussen die twee.
 
Naast Polly had ze nog meer vriendjes; Miko (het broertje van Polly) en dit jaar mocht ze
nog aan haar contactenlijstje Max toevoegen.
 
Speedy was uniek, en dat zeg ik niet omdat ze van mij was. Ze is al die jaren mijn beste maatje geweest, ondanks dat ze alleen leefde in haar cavia huisje, veel cavia’s zouden ongelukkig zijn alleen… Speedy niet. Ze was net als ik een happy single. ’S morgens vroeg als ik opstond dan begroette ik haar, vanmorgen was het leeg in de kamer. Geen lief snuitje omhoog in de lucht zodra ze me zag, geen gerinkel van haar belletje waar ze mee speelde en waarmee ze buiten haar gepiep en gefluit aandacht mee wist te trekken.

Geen gezellige onderonsjes meer op de bank…
Geen uurtjes meer samen op het balkon…
Geen gesjouw meer met pakken hooi en zaagsel …
Kilo’s witlof heeft ze weg gegeten in de loop der jaren …
Aardbeien was ze dol op … (net als ik overigens)…
 
Speedy kreeg last van ouderdom kwaaltjes en zoals bij veel cavia’s uit zich dat in tumoren, een lijdensweg wilde ik haar besparen. De beslissing viel me weliswaar zwaar, ik hield veel van haar en ben haar op z’n minst verplicht ook ervoor te zorgen dat ze pijnloos en op een goede manier haar entree in de Caviahemel mag maken. Ik was bij haar en heb op een fijne manier afscheid kunnen nemen, ik zal haar nooit vergeten.
 
Speedy je was bijzonder, bedankt voor alle fijne jaren samen en je lieve gezelschap! 

Maartje over haar cavia:

Mijn cavia is vandaag overleden.
Ik zou heel graag willen dat ie ook op uw site in de cavia hemel komt!
Hij heette Dribbel en was een driekleur cavia.

Groetjes
Maartje

 

Marlot over haar cavia's:



Ik had een hele lieve cavia genaamd Pluisje en nog 2 cavias wat ik zo ga vertellen is schokkend en triest, het gaat over Pluisje.
Het begon allemaal op een dag toen m'n cavia's oogje slecht werd (ze had een tumor in haar hoofdje).
De dierenarts zei dat ze geen pijn had. Haar oogje werd letterlijk uit haar hoofd geduwd door die stomme tumor.
Toen heb ik haar maar laten inslapen want: als ik haar op schoot had wilde ze van me schoot vallen om zelfmoord te plegen.
Dat kon ik dus niet meer aan.
Toen zij er niet meer was had een van de 2 cavia’s een hartaanval gekregen en de ander at niet meer; zo gingen de 3 cavia's alle 3 in een week DOOD.

Aan de cavia’s: beste meiden ik mis jullie heel erg. Ik wilde dat ik jullie nog kon voelen en horen.

Kusjes van hier x-x-x-x-X-x

 

Minke over haar cavia:



Op 23 mei 2008 is mijn 3 jaar oude cavia Lilly Punky Brush helaas overleden. De paar dagen voor haar dood had ze waarschijnlijk iets verkeerds gegeten waardoor er een ontstekking is ontstaan in haar darmen. Nadat ze een dag niet had gegeten ben ik de volgende ochtend en ook de avond daarop met haar naar de dierenarts geweest.

Gewapend met vloeibaar voedsel, een medicijn voor haar darmen en antibiotica zijn we de strijd aangegaan om haar te redden maar helaas mocht het niet baten. Ze is die nacht nog gestorven. Zoals bij de meeste huisdieren die ik heb gehad probeerde ik een originele naam te verzinnen. Lilly vond ik ontzettend mooi maar ik wilde haar iets aparts meegeven. Omdat ze eruit zag als een punker en een borstel besloot ik haar Lilly Punky Brush te noemen. Een vriendin van mij noemde haar zelfs wc-borstel.

Hoewel haar leven niet erg lang is geweest denk ik wel dat ze een gelukkige tijd had bij mij. Ze zorgde wel dat ze niet werd vergeten of over het hoofd gezien. Soms hoorde ik haar door de deur heen piepen om aandacht. Het dringt nog niet echt tot me door dat ze echt weg is, ook al is ze al begraven.
Elke keer als ik langs de plek loop waar haar kooi stond wil haar even aaien. En elke keer als ik weg ga heb nog de neiging om naar haar te roepen dat ik weg ben.

Dag lieve Lilly, dag mijn lieve meisje...

 

Phaedra over haar cavia:



Hallo, ik ben Phaedra en dit was mijn cavia Babbel. Hij hield heel veel van mij en van de andere 4 cavia's.

Toen we hem een worteltje gaven, bleef er een stukje in zijn keel hangen en zijn ademhaling werd steeds moeilijker. De dierenarts zei dat het omdat het een veel te klein diertje is en kon niet opereren.

Alles ontstak, zijn luchtwegen... Babbel was van augustus 2007 tot april 2008, dat wil zeggen dat hij nog geen 1 jaar oud was. We vonden hem in april buiten in hun grote ren, hij stierf met veel pijn, ik mis hem!