Terug naar Caviahemel - overzicht

Andrea over haar cavia:



Dit was Snuffie die ik kreeg toen ik jarig werd in 2001 op 19 december. Toen was ik 12 en zat in groep 8. Ik vond cavia altijd al van die lekkere knuffelbeestjes en besloot samen met mijn moeder om er eentje te kopen.
Toen we bij de dierenwinkel waren was ze 8 weken toen ze bij ons kwam en is altijd goed gegaan. Na 4 en half jaar nooit naar de dierenarts te zijn geweest (enkel voor controle omdat, ik graag zeker ben) kreeg ze ineens een behoorlijke bult in haar nek die leek op een knikker. De dierenarts gaf me er wat voor maar het hielp niet, het groeide uit tot een pinpongbal en uiteindelijk zo groot als een tennisbal!

Het werd voor haar ook moelijk om te eten en te drinken want ze viel gewoon om en zat ook heel vaak bij haar in de kooi te kijken of het wel goed ging, altijd als ik haar hielp, kreeg ik likjes van d'r, zo lief altijd.

Op die dag besloot ik om haar de volgende dag door m'n moeder in te laten slapen bij de dierenarts omdat ik haar in gedachten wilde houden zoals ze was hier thuis op m'n  schoot en in d'r kooitje.

Ze was altijd zo lief en hield er van om in m'n nekje te zitten, lekker warm met z'n twee. Ik hoop dat ze het fijn heeft. Ik heb nog steeds een fotootje op haar kooi waar inmiddels al weer 2 jaar een nieuwe in zit.
Ik mis haar wel, het word nooit meer het zelfde! Op 21 november 2006 was het helaas over. Ik vind het fijn om hier over te schrijven en bij haar andere soortgenootjes mag staan.
  
Snuffie je was en bent nog steeds de liefste!  

Esther over haar cavia:



Ik wil heel graag een plekje voor mijn cavia Frodo die helaas afgelopen dinsdag is overleden.
Hij heeft de respectabele leeftijd van 8 jaar bereikt, dankzij een goede portie witlof, aandacht en veel beweging :)

Frodo was wat je noemt een doorgeefcavia, ik kreeg haar via een collega en ik vind zelf, als je aan een dier begint dan blijft hij/zij tot het einde! Ik was dan ook erg blij dat mijn collega mij toen heeft gevraagd.

Frodo was echt een uniek exemplaar en het is een duidelijke afwezigheid, het koken is er een stuk saaier op geworden ( Frodo snoepte graag groenten mee), ook met mijn 3 katten kon Frodo het goed vinden. Frodo was er al toen de katten in huis kwamen ( door de jaren heen) zij waren allen gewend aan Frodo en vonden het prima als hij los liep, daarbij liet ik Frodo nooit zonder mijn toezicht, ene kat blijft een kat.

Hoewel Frodo ook eens de kat heeft aangevallen. De kat zat Frodo achterna, die cavia draait zich om, kat schrikt en toen ging de kat op de loop voor de cavia, Frodo stond haar 'mannetje';)

Kortom ze heeft naar mijn idee wel een plekje verdiend.

Joey over zijn cavia:



Op 17 november 2008 is Babbel gestorven hij mocht 6 jaar 3 maanden en 16 dagen oud worden.
Ik heb veel verdriet.
Ik heb hem op 21 augustus 2002 gekregen en hij is gestorven op 17 november 2008.
Hij leed aan een hersenbloeding , je mocht ook niet meer aan zijn kop komen.

Groetjes joey en vast Babbel vanuit de hemel.

Johanna over haar cavia:




Mijn cavia Lodewijk(meisje) was ziek,ze at niet meer en was heel stil en
mager.
We maakten ons die morgen al zorgen.
Ik ging naar school ook diezelfde morgen, mama maakte zich int de loop van de
dag meer en meer zorgen.
Ze heeft Lodewijk bij haar gepakt en verwarmd en direkt een afspraak met de
dierenarts gemaakt!

Na school konden we direkt naar de dierenarts.
Ze heeft Lodewijk nog proberen te laten eten, maar ze viel altijd om.
Dus heeft de dierenarts haar een spuitje gegeven voor als het iets in de
hersentjes zou zijn.
Dan hebben we de cavia bij Marleen gelaten en ik mocht de volgende morgen
bellen of ze nog leefde. Maar ze is al overleden in haar slaap die avond. We hebben haar mooi begraven
in de tuin!
Ze heeft volgehouden totdat ik er was!

Ik mis haar zo 'mijn kleintje'.
Snik, snik, snik, snik, snik...

Nooit heb ik zo veel verdriet om iets gehad. Maar nu weet ik dat ze goed
terechtgekomen is bij andere cavia's!

En vriendinnen zullen we altijd blijven!

Johanna  

Laura over haar cavia:

Floppie is gestorven een paar weken na een verwijdering van een abces. Ze bleef afvallen en uiteindelijk was dat haar fataal. Ik wist die nacht dat ze er s'ochtends niet meer zou zijn.
Ze was 3 jaar.

 

Nicole over haar cavia:



Mijn allerliefste Knabbeltje. Jij was altijd zo lief en mooi met je ruwe borstelvachtje.
Ik mis je zo erg.
Een paar dagen terug merkte ik dat je ademhaling langzamer en moeilijker werd.
Het was in het weekend maar niemand die me naar de DA kon brengen...
Zaterdagavond heb ik je nog eruit gehaald, maar ik wist nooit dat dat de laatste keer was.
Ik heb je voor zoveel dingen behandeld, zoals oogontsteking, diarree, parasieten. Elke keer kwam je er weer gezond en sterk uit!
Maar dit had ik nooit aan zien komen... Vrijdagavond voerde ik je nog wat sla en komkommer, want je was de hele dag nog niet uit je hokje gekomen.
Dat was de laatste keer dat ik je aaide. Ik belde zondagochtend om te kijken of je nog leefde. Dat was zo!
Je zat weer op je dakje, een stuk appel mee te vervoeren naar je nachthok. Ze dachten dat alles weer goed kwam!
Maar nee, je kwam (uit paniek) je hok uit en lag daarna stil buiten je nachthok. Wat moet dat verschrikkelijk geweest zijn.
Ik kan het niet geloven dat je weg bent... Maar 3,5 jaar geworden... Je was nog veel te jong!
Maar het kon geen longonsteking zijn, ze denken dat het erdoor kwam dat je dik was... een hartaanval dus. Maar ik zal het nooit weten.
Maar geen andere cavia neemt jou plekje in, jij bent uniek geweest! Zo lief. Altijd kusjes geven. Dat mis ik zo erg...
Ik zal jou nooit vergeten lieverdje! Tranen vallen nog elke dag uren over mijn wangen... elke traan, die zegt hoeveel ik je mis, hoeveel ik van je hou...
Jij hebt altijd een speciaal plekje in mijn hart!
  
Knabbeltje: van april 2005-16 november 2008

 

Mascha en Jelle over hun cavia:



Afgelopen dinsdag is onze lieve Jip (de zwarte op de foto) van 2 jaar plotseling overleden. Hij voelde zich niet lekker en de volgende ochtend is hij in de armen van Jelle heengegaan... volkomen onverwachts! We weten niet wat er mis was.. We zijn er kapot van en zijn maatje Pluk ook...

Rust zacht lieve Jip...  

Noëlle over haar cavia:

Mijn kleine lieve cavia Joep is ook in de caviahemel..
  
Donderdag ben ik met mijn cavia Joep naar de dierenarts geweest omdat hij een paar weekjes aan de diarree was terwijl hij wel goed at, het viel mij op dat hij de stukjes wortel en appel liet liggen.
Ik heb toen naar zijn tandjes gekeken en ik zag dat hij een stukje van zijn voortand af had. De DA zei dat het niet aan zijn voortandjes lag maar aan zijn kiesjes, dat deze te lang waren en dat hij dan minder ging eten en dat daardoor zijn darmen van slag waren, vandaar de diarree...
Ik heb toen en afspraak gemaakt voor een gebitsbehandeling. Ik ben daarna direct begonnen met dwangvoeren omdat de DA zei dat Joep wel wat moest aansterken voor maandag. Toen ik vrijdagavond thuiskwam heb ik nog lekker moet Joep geknuffeld, toen ik hem ik zijn hokje wou zetten sprong hij er steeds weer uit en als ik het deurtje dicht deed begon hij heel hard aan de tralies te knagen.

Ik heb toen Joep met hok en al mee naar mijn slaapkamer genomen en heb hem naast mijn bed gezet. Zaterdagochtend werd ik al om 7 uur wakker en heb Joep naast mij in bed gelegd waar we samen nog 2 uurtjes lekker hebben geslapen.
Toen ik hem weer in het hokje wilde zetten sprong hij er weer de hele tijd uit of hij begin weer aan de tralies te knagen. 'S middags ben ik 20 min. weggeweest om voor Joep peterselie te halen (voor zijn buik) maar toen ik terugkwam zat hij helemaal in elkaar gedoken en hij reageerde bijna niet.

Ik heb toen de dierenarts gebeld en kon om half 5 terrecht. In de auto kwam Joep weer een beetje bij en hij reageerde op mij toen ik zijn naam riep... helaas is Joep om kwart voor 5 overleden, hij was zo verzwakt dat hij bijna in schok was, ik heb toen besloten om hem te laten inslapen en dit gebeurde toen ik hem in mijn armen hield.

Ik mis mijn kleine schatje echt vreselijk erg en ik kan niet beseffen dat hij in zo`n korte tijd zo snel achteruit is gegaan, de DA zei dat Joep steeds aan de trailies zat te knagen omdat hij eruit wilde en wou dat ik hem vasthield, ik heb gedaan wat ik kon.
Ik heb de hele nacht niet geslapen, moest de hele tijd huilen... ik mis hem zo... gelukkig is Joep dicht bij mij want hij is in onze tuin begraven... ik zal hem nooit vergeten..
  
Ik hoop dat Joep samen is met mijn andere cavia`s die ik gehad heb en die jammergenoeg ook overleden zijn... Spetter, Fred en Barney... ik zag Joep soms als mijn kindje, ik heb hem gekregen toen hij 5 weken was, ik nam hem overal mee naartoe en iedere avond ging ik standaard met hem knufflen en elke zondag mocht hij lekker bij mij in bed slapen.
Toen ik opweg was naar de dierenarts praatte ik de hele tijd tegen hem maar hij reageerde bijna niet meer totdat ik zei: "Mamma is bij jou" toen keek hij mij aan en raakte mijn neus met zijn neus aan... ik mis hem echt verschrikelijk en ik ben helemaal kapot omdat hij niet meer bij mij is en ik niet meer met hem kan knuffelen...
  
Liefs Noëlle

Remo over zijn cavia:



Blekie is op 31 augustus 2008 om 19:15 uur gestorven.
Hij is 5,5 jaar geworden, het was een hele aardige en leuke cavia het was de beste cavia. Als ik de koelkast open deed of een appel ging schillen ging hij altijd heel hard piepen.

Op een dag keek ik in zijn hok en had hij een bloedneus, ik had het schoongemaakt en hij maakte het zelf ook schoon.
14 dagen voor zijn dood werd hij heel erg ziek, hij bleef in een hoekje zitten, bewoog amper en at en dronk niks hij piepte zelfs niet meer.
Gelukkig was hij na 2 dagen weer beter, hij at weer bewoog meer en piepte weer maar hij dronk niet.
Ik had samen met mijn moeder hem iedere dag water gegeven. 2 dagen voor zijn dood begon hij weer te drinken en alles leek weer goed te gaan, maar na 2 dagen werd hij ineens weer heel ziek.
Ik zat naast zijn hok hem te aaien toen hij opeens een heel raar geluid maakte, het bleek dat hij slijm aan het spugen was.
Ik haalde hem uit zijn hok en heb hem op mijn schoot gezet. Hij moest na een poosje niet meer spugen maar maakte wel dat rare geluid.
Toen ik Blekie 's avonds op mijn schoot zette begon hij stuipstekkingen te maken, ik aaide hem en hij ging liggen mij maakte steeds meer stuiptrekkingen en na een paar minuten was Blekie gestorven.

Ik heb Blekie begraven in de achtertuin in een doos in zijn schootkleedje ik heb er een mooie steen op gelegd en een bloem erbij gelegd.

Blekie ik zal je missen...  

Romy over haar cavia:



Ik heb mijn cavia Stevie verloren op 3 september 's ochtends,
Wij hebben haar zelf niet zien overlijden.
Ze lag 's ochtends in slaapstand dood in haar kooi.
Ik ben heel erg verdrietig en mis haar heel erg.
Elke dag zie je wel een leeg plekje in de huiskamer waar mijn cavia stond.
We hebben Stevie in de tuin begraven!!
Mijn cavia is 5 en een half jaar oud geworden!!
Ze had wel een soort van handicap, want ze was blind geboren en ze had een paar afwijkingen.
Dus ze heeft het best lang vol gehouden!
Ze was de laatste tijd een beetje ziek.
De ene keer at ze niet en de andere keer floot ze niet en soms ging ze niet drinken,
En dat had Stevie best vaak de laatste tijd.
Wij hopen nu dat ze het heel fijn heeft boven ons in de caviahemel,
En dat wij voor altijd aan onze lieve Stevie zullen denken.
En nooit zullen vergeten!!
En voor altijd in ons hart blijft!!
EN WIJ BLIJVEN HAAR MISSEN!!
  
Romy