Terug naar Caviahemel - overzicht

Lindsay over haar cavia:


Mijn naam is Lindsay en mijn Cavia Spotje is gisteren ingeslapen.
Ze kreeg zondag last van haar blaas, het was heel erg groot en er druppelde steeds plas uit.
Een operatie was erg duur en het was niet zeker of ze er nou echt beter van werd.
Ze is 5 jaar geworden dus dat is best een redelijke leeftijd …
Ik vond het een moeilijke keuze om haar in te laten slapen maar het was beter dat ze niet verder pijn zal hebben.
Het voelt echt raar dat ze er niet meer is.
Ik wil haar nog steeds in mijn armen hebben en haar zien piepen,lopen en eten!
Ik zal onze tijd samen nooit vergeten!
Ze was de liefste, gekste en mooiste cavia die ik ooit heb gezien!
Ze zal altijd in mijn hart blijven.
 
Rust in vrede Spotje

Dikke kusjes en knuffels van Lindsay

Dominique, Maya, Freya en Peter over hun cavia:



Onze lieve Nathalia is vandaag ingeslapen. 4,5 jaar was ze.
Haar kleintjes zijn ondertussen 3 jaar.
We gaan haar missen.
We hopen dat ze een mooi plaatsje krijgt in de caviahemel.

Dominique, Maya, Freya en Peter

Mijnheer Malais over zijn cavia:



De ongekroonde kampioenscavia (de liefste knuffelcavia van Nederland) is
vandaag (20-12-09) door een ongeval overleden. Wat het nog tragischer maakt
is dat zij ook een zeer goed karakter had. Er zat helemaal geen kwaad in. De
cavia heeft 2010 niet gehaald en stierf op de leeftijd van 2 en een half
jaar oud.

We zullen haar heel erg missen.

Rust in vrede lieve Alina!

 

Mick over haar cavia:


Mijn cavia Knabbel was heel ziek, verlamd en kon haast niet bewegen omdat haar hartje het bloed niet kon rondpompen.
Ze had ook een groene vlek onder haar kin.
We waren al bij de dierenarts geweest en die gaf haar een paar spuitjes, maar ze knapte er niet van op.
Toen we thuis waren legden we haar op een kruik, maar daar werd ze ook niet beter van.
Ik was vandaag alleen thuis en heb haar heel goed verzorgd, maar ze wou niks eten of drinken.
Een half uurtje geleden gingen we naar de dierenarts om alles weer te checken.
Ze zat in een krat op mijn schoot tegen een kruik aan.
Bij het stoplicht niesde ze even ... althans dat dacht ik, maar toen deed ze het weer en deed heel raar - toen zei m'n moeder dat ik de kruik even weg moet leggen.

Ik raakte in paniek en tilde Knabbel op ... helemaal slap.
Ik voelde geen hartslag meer, ze had geen blik meer.
Toen begon ik te huilen, maar het was heel raar.
Ik heb nog nooit zó gehuild, ik voelde me misselijk.
Toen begon m'n broertje ook te huilen.
Ik schreeuwde: KNABBEL IK WIL JE NOG NIET KWIJT!!!!
Het is moeilijk te geloven dat Knabbel helemaal weg is.
Ze ligt nu in een rode doos ... met rozen erop.
Ik geef haar nog wel kusjes en aai haar, voordat we haar straks met kaarsen en foto's gaan begraven.
Ik heb het heel moeilijk, steeds als ik eraan denk moet ik huilen ... zoals nu.
Ik heb haar de laatste dagen in haar oor gefluisterd dat ik altijd van haar zou blijven houden.
En ik hoop dat de boodschap is overgekomen.
Knabbel was een hele aparte cavia.
Je mocht niet aan haar buikje of zeitje komen, als ik dat wel deed ging ze bijten.

Deze middag toen ik haar op m'n bed had liggen, bleef ze steeds naar mij kijken.
Het was een hele sociale cavia.
En ik houd heel veel van haar, alleen is het moeilijk te begrijpen dat ze weg is.
Het is net of ik haar zo nog even op schoot kan nemen.
Alle mooie momenten die we samen hebben gehad ... dat waren de beste van m'n leven.

I love you so much!!!

Mick

Jolien over haar cavia:

Emma kwam onverwacht in mijn leven, als een schoolproject.
Ik moest haar verzorgen een jaar lang en dan naar een tentoonstelling brengen, waar ze gekeurd zou worden.

Ik wist zelf niet precies hoe ik een cavia moest verzorgen, laat staan tam maken.
Maar met veel informatie kwam ik er wel; ze werd tam, zelfs zo tam, dat ze net een hondje werd
Ze kwam naar je toe als je haar naam riep, altijd knorren als ik haar aan het kammen was of voer kwam brengen of iets lekkers.
Iedereen was dol op haar, omdat ze zo tam was.
Ze werd mijn steun en toeverlaat, en ik vond het fijn om haar te verzorgen
Toen na een jaar kwam de tentoonstelling, alles ging goed, ik bracht haar daar en zou haar na een paar dagen weer mogen op halen(2 dagen).
Na die 2 dagen bleek ze heel schuw te zijn en leek ze pijn te hebben.
Toen ging ik langs haar ruggengraat voelen, wat ze niet fijn vond en er bleek een stuk bot uit te steken.

Naar de dierenarts, die zei dat ze er niet veel aan konden doen, dat ze wel heel oud zouden kunnen worden, ook al heeft ze dat.
Ik heb 2 jaar heel goed voor haar gezorgd, ze ging steeds vooruit en dan zo nu en dan een slechte dag.
En nu vorige week, ging het steeds slechter, en toen lag ze ineens dood in haar kooitje,
Emma is 2 en een half jaar geworden, we hebben haar begraven.

Emma bedankt voor al je steun en liefde, ik zal je nooit vergeten,

Jolien

 

Kwestan over haar cavia:

Mijn cavia Pluisje is gisteren overleden, het lichaampje was nog warm toen ik hem uit zijn kooi tilde.
Ik wou vragen of hij een plekje in De Caviahemel mocht.
Ik heb het er moeilijk mee ik ben gister en vandaag bij elkaar al meer dan 25 keer in huilen uitgebarsten ...

Groetjes Kwestan

Bo over haar cavia:

Mijn cavia Vlekkie in zondag overleden aan ouderdom; hij is 4 jaar geworden.

We hebben hem een jaar gehad. We hebben hem overgenomen van een vrouw.
Vlekje was vast overgewicht maar goed, hij had een vriendin die Elvis heette, die is nu aleen.
Maar heeft het naar haar zin.

xxxx Bo

En Vlekje, rust zacht, mijn schat

Kirsten over haar cavia:



Mijn lieve Pukkie overleed heel onverwacht op 31 januari 2010.
Mijn lieve schat was amper 3,5 jaar.
Nu is hij een engeltje samen met mijn andere cavia Molly, die al 5 jaar geleden van me werd afgenomen.
Liefje, ik mis je.
Ik wil je warm en veilig bij me hebben.


Kirsten

Emma over haar cavia:

Mijn lieve cavia Papiertje is op 24 januari doodgegaan en we missen hem heel erg. Hij is ruim 5 jaar geworden. Het was een echte lieverd. Het was een borstelhaar. Hij zat samen met ons konijn Zoefje in 1 hok en ook zijn vriendje mist hem heel erg.

Groetjes Emma

Yanthe over haar cavia:

Sissi 4 januari 2003 - 24 februari 2010



Mijn lieve Sissi is op 24 februari 2010 in mijn armen dood gegaan.
Lieve Sissi ik denk dat je gewoon op was want je was 7 jaar, stokoud.
Ik ben blij dat ik merkte dat je opeens aan het doodgaan was want nu kon ik je tenminste vasthouden.
Vorige week rende je nog rond in je kooi altijd vrolijk en lief ik ga je ontzettend missen.
Nu ben je weer bij Rosa ik hoop dat jullie het fijn hebben samen!
Ik mis jullie!

Heel veel liefs,

Yanthe