Terug naar Caviahemel - overzicht

Carola over haar cavia:




Ik wilde al een tijdje een cavia. Na lang zoeken werd ik verliefd op deze driekleurige gladhaar! Hij kreeg de naam Spikey van mij.Hij is geboren op 15-08-2006. Na een tijdje vond ik dat hij er een maatje bij moest hebben, dus haalde er een beertje bij. Dit ging goed tot ze gingen puberen, toen was de klik tussen beide verdwenen. Heb toen besloten ze beide te castreren. En Spikey kreeg een prachtig zwart borstelvrouwtje, genaamd Sunny. Ze waren de beste maatjes door dik en dun, als je er 1 uit de kooi pakte, begon de ander al te piepen. Opeens merkte ik dat Spikey niet meer at. Ik nam hem mee naar de dierenarts, die zei dat z'n tandjes te lang waren, maar ik vond dit raar, want z'n bekje stond ontzettend scheef,maar ik geloofde hem... helaas at Spikey hierna nog steeds niks, en bleef ik hem maar gepureerde groente geven door een spuit. Na een aantal dagen toch weer de dierenarts gebeld, dat het niet goed ging. Daar aangekomen keken ze in zijn bekje en zeiden dat zijn kiesjes over elkaar heen waren gegroeid, dus hij werd onder narcose gebracht en geholpen. Hij zou 's avonds weer gewoon kunnen eten zeiden ze. Maar dit gebeurde niet en Spikey was ok erg kortademig en benauwd toen hij weer thuis kwam.

De volgende dag afgewacht, maar hij at nog niks, wat erg raar was aangezien dat hij het meeste at van al mijn knagers. Dus weer de dierenarts gebeld. Ze zeiden dat ik wel even langs kon komen, hier kreeg hij een vitamine-B spuit, maar hij ademde nog steeds zwaar. Ze zeiden dat het z'n longetjes waren en dat hij rustig aan moest doen. Ik vertrouwde het allemaal niet,want hij was HEEl benauwd en hij kon zijn achterpoten niet meer bewegen, maar toch maar weer naar huis gegaan met hem. Hij moest eigenlijk alleen liggen, maar ik wilde dat hij bij Sunny lag, zodat hij wat meer rust had. Toen ik na een paar uur thuis kwam, lag hij nog steeds hetzelfde in de kooi. Toen heb ik hem bij me gepakt. Hij kon helemaal niks meer met zijn achterpoten en ook zijn rechtervoorpoot gebruikte hij niet meer.

Hij lag helemaal over m'n buik heen, en kon zichzelf niet recht leggen, hij bleef op zijn zij liggen. Na een tijdje merkte ik dat hij zijn linkervoorpootje ook niet meer kon bewegen. Op een gegeven moment begon hij ok te stuipen bij me. Dit werd steeds erger. Toen heb ik hem goed op mijn buik gelegd en gaf hem een hele dikke kus en zei: ontspan maar ventje, toen maakte hij nog een zacht piepje en 'gaapte' zijn laatste adem uit.

Gelukkig wel uit zijn lijden verlost, maar weet helaas dus niet wat hij had. Hij was in ieder geval nog VEEL te jong om te sterven, hij is maar 1,7jaar geworden. Sunny mist hem verschrikkelijk, en daarom besloten er voor haar wel een vriendin bij te halen, voordat ik dadelijk met een vereenzaamde cavia zit. Deze zal mijn Spikje nooit vervangen, want ik zal hem nooit vergeten! Hij was mijn grote knuffelbeer!!!

Rust zacht ventje van me! Voor altijd in mijn gedachten! Hele dikke knuffel!

Daphne over haar cavia:



Dit is Bennie, mijn lieve cavia. Hij is 26 maart 2008 gestorven, 's nachts bij de dierenarts. Hij moest geopereerd worden, de operatie was goed gegaan, maar de narcose was hem te veel...
Bennie is 5 jaar geworden en heeft zeker een fijn leven gehad. Hij was altijd zo lief.
Ik hou zielsveel van hem en ik ga hem ontzettend missen.

Bennie, ik zal je nooit vergeten, je bent mijn baby, mijn engeltje, mijn vriendje!
Ik hoop dat je het fijn hebt in de Caviahemel!

xxx Daphne

Chantal, Dave en Bas over hun cavia:



Lieve Edje,
 
Ed hebben we gekocht toen zij ongeveer 6 weken oud was. We hebben Ed zelf moeten voeden met een spuitje.
Ed was een lieve cavia die kwam vragen om geknuffeld te worden. Zij ging dan heel lief tegen de kooi staan en vroeg om aandacht.
Haar grootste hobby was toch wel eten, een appel, caviasnoepjes, gras, stukje chocolade en hooi waren Ed's favoriete eten. Toen Ed 1 1/2 jaar oud was hebben we een vriendinnetje voor haar gekocht. Waar zij meteen Bas ging "bemoederen". Dit is altijd zo gebleven. Ze waren 2 dikke vrienden!
  
Nu Ed een dikke 2 jaar is geworden hebben we Ed als laatste ook moeten voeden maar helaas baatte dat niet meer. Ze had longonsteking en stierf in mijn hand met Basje tegen haar aanliggend.
  
Lieve Ed, we zullen je verschrikkelijk missen!!!
  
Chantal & Dave & Bas

Esther over haar cavia:



Miracle was iets meer dan vier jaar mijn kleine bolletje. We deden heel veel samen. 's Avonds voor het slapen gaan, boog ik over de kooi heen en zei ik: 'Kusje!'. Dan kwam Miracle naar me toe, ging op zijn achterpoten staan en drukte zijn snuitje tegen mijn mond. Soms nam ik hem mee naar de badkamer en dan liep hij daar vrolijk rond. Als ik mijn handen had gewassen, liep hij al naar de deur toe, wachtend tot ik hem open deed. Daarna trippelde hij vrolijk richting de trap, om weer mee naar boven te gaan. Het vreemde beestje was ook gek op in bad gaan. Ik waste hem een aantal keren in de zomer, dat vond hij fantastisch.
Ik kon de kooi van Miracle ook altijd open laten staan. Onze katten zijn bang voor hem. Miracle was wel hele goede vrienden met de hond. Hij ging beneden vaak naar de hond toe voor een wasbeurt.
Nadat we Miracle begraven hadden, bleef Roby, onze hond, nog vaak in de tuin staan wachten bij het graf. Hij vond dat we iemand vergaten mee naar binnen te nemen.
Miracle was een heel bijzondere cavia. Hij vrolijkte me altijd op met zijn gepiep en als ik lachtte, lachtte hij mee.
In gedachten zal hij altijd bij me blijven en ik hoop hem snel weer te zien.
Ik houd van je, Miracle.  

Brandon over zijn cavia:

H

Hallo, dit is Didi.
Didi heb ik al vanaf toen ik 1 jaar was en ik ben nu 7! Ik kon toen nog niet zo goed praten als nu en toen mama vroeg aan mij hoe ze moest heten wees ik alleen maar en zei: "Die! Die!!"
Dus werd het Didi.
Didi hield veel van Moosie, het konijnenvriendje.
Didi was de allerliefste cavia op de hele wereld!!

Marianne over haar cavia:



Mijn princesje is overleden op 18 AUGUSTUS 2007. Ik mis haar nog elke dag, alhoewel ik er nu weer 4 heb, is er nog steeds een die ik wel mis. Het geknuffel in haar lange haren was altijd voor ons allebei fijn. Ze is ruim 6 jaar geworden, en was verder niet ziek.
Toen ik terugkwam van vakantie ging ze 's morgens niet meer eten  en drinken en was erg hangerig. Ik heb haar de hele dag bij me genomen waar ik ook was. En toen is ze 's avonds rustig bij me overleden. We hebben haar in de tuin begraven en er een mooie steen opgelegd met een zonnebloem.
Ik heb het idee dat cavia's wachten soms op hun baasje om te sterven. Gelukkig was ze bij me toen het gebeurde. Ik zal haar nooit vergeten en heb een hele mooie grote foto van haar aan de muur hangen, samen met de andere dames.
 
Marianne, in mem. Princess 18.8.2007  

Marina over haar cavia:



Nu ik me 2de cavia los moet laten... morgen dus... Morgen krijgt hij een spuitje... net als zijn broertje... Die al een paar maanden er al niet meer is... Wel nog verdriet om heb en hoop dat die nu gelukkig is en het goed heeft...
Is moeilijk... en doet pijn om los te moeten laten... zorgen blijf ik doen. Liefst zou ik mee willen gaan... maar dan weer terugkomen als k gezien heb dat ze het goed hebben daar... waar ze ook heen gaan als ze er niet meer zijn... Little Arnie & Little Patrick het gaat jullie goed, ik zal jullie missen... iedereen hier zal jullie missen...

Vaarwel en hopelijk tot ooit!
Heb jullie lief!!!!
Knuffeltjes en veel komkommertjes en tomaatjes en lekker hooi voor onderweg!

xxxxjes Marina

Rosalie over haar cavia:



Lieve lieve Drop, ik ga je heel erg missen, je kan nu nooit meer mee kamperen, televisie kijken, in bed knuffen, samen lezen, lekker in het gras lopen en om snoepjes bedelen!
We gaan je heel erg missen en we zullen je nooit meer vergeten!! Helemaal niet dat je altijd zo lief je tomaatjes mee naar je huisje sleepte, je komkommerschilletjes zo lekker vond en als we zaten te eten je altijd om een stukje aardappel kwam bedelen!
Je bent de allerliefste cavia en ik hoop dat je ons ook nooit zult vergeten!!
Dag dag liefje!! Popedijntje, fluutje en troelaa met je kroeso haar!

xxxxxxxxxxxxxxxx je baasje en mama  

Sam over zijn cavia:

Mijn lieve cavia Flip is laatst overleden tijdens de zomervakantie,
Hij was bij mijn nichtje toen wij op vakantie gingen voor 3 weken.
Samen met mijn konijn Nikie zat hij bij hun in het hok.
Het leek goed te gaan toen ik ze belde over hun.
Maar toen we hun op gingen halen was Flip er niet meer ik vroeg aan mijn nichtje waar is Flip en toen was het stil…
Alleen Nikie zat in het hok,ik moest huilen want Flip was overleden!
Ik vond het vreselijk want Flip kreeg ik toen voor de zomervakantie en nu is hij alweer dood!
Ik kreeg hem van mijn vriendin zij heeft wel eens een nestje.
 
Hij was geboren op 12-6-2007 en overleed op 5-8-2007
 
Flip had  swarte oren en 3 zwarte pootjes en een roze pootje en was een kleine albino van net een maand.
  
Flip ik mis je zo!
Ik blijf altijd aan je denken.
  
 

Jaline over haar cavia:



Dit was mijn lieve cavia Tijgertje.
Ik heb hem een tijd geleden op gehaald samen met zijn broertje.
Ze waren allebei al wel ouder toen ik ze heb gekregen.
Toen ik naar buiten ging om de cavia's te voeren, vond ik mijn beste maatje dood.
Lieve Tijgertje, jou kan ik nooit vergeten.
Je was mijn alles.
Daarom verdien je een plekje in de caviahemel.

Kusjes, je lieve baasje...