Caviahemel pagina 2

Mirella over haar cavia:

Dit was Kaafje. Hij was de allerliefste cavia van de hele wereld. Toen we hem uit de dierenwinkel haalden zei de verkoopster al dat het zo’n lieve rustige knuffelcaaf was. Kaafje is 7 jaar bij ons geweest. Als ik verdrietig was dan pakte mijn zusje Kaafje altijd en dan riep ze: "Taatuutaatuu!". Eerste hulp bij verdrietjes dus. Het leek dan net alsof hij voelde dat je troost nodig had. Zóóó lief! Hij was echt een heel trouw vriendje. Uren konden we met hem knuffelen, maar in zijn jonge jaren was hij ook vaak ondeugend, hoor. Zo ontsnapte hij altijd van de bank op de grond, en dan konden we er met zijn allen achteraan om hem weer te vangen. Behang was zijn lievelingskostje, voor zover hij op zijn achterpootjes kon staan heeft hij door de hele kamer het behang van de muur gevreten, maar zelfs dat vonden we héél schattig.
Kaafje is gelukkig nooit ziek geweest, hij is door ouderdom naar de caviahemel gegaan. Toen hij stierf was dat wel heel zielig, want hij verlamde heel langzaam. Hij heeft er ruim een week over gedaan. Mijn moeder heeft hem nog gedwangvoederd met dieetshake, maar sterk werd hij niet meer. Op zaterdag lag hij nog zo stil, maar hij leefde nóg. Toen zeiden we, als hij dit weekend niet gaat, gaan we maandag naar de dokter. 'Gelukkig' is hij toen toch nog zaterdagnacht uit zichzelf naar de caviahemel gevlogen. Zijn lichaampje heeft een mooi plekje gekregen in de tuin van mijn moeder. Ondanks dat ik nu twee hele lieve caviaatjes heb, Lex en Max, blijft Kaafje altijd in mijn gedachten door de goede herinneringen die ik aan hem heb.

Kaafje, je was een kanjer! 

Een hamster in de caviahemel? Josefien mailde mij dat er geen hamsterhemel op internet te vinden is en vroeg of Mourits, die als vriendje Otje de cavia had, een plekje in de caviahemel mocht krijgen. Ik weet zeker dat alle cavia's Mourits een warm welkom hebben gegeven!

Josefien over haar hamster:

Here I am again, alone again, because I want to be alone with you and my memories, and your little grave is like a memory to me.


Lieve Mourits,

Ik denk nog elke dag aan jou. Ik hoop dat je het goed hebt op de plek waar jij nu bent. Ik heb een bloemetje naast je grafje gezet, en elke keer wanneer ik het water ga geven, word ik er vrolijk van, net zoals ik vrolijk werd van jou, drie jaar lang, tot je van oudheid stierf in mijn eigen handen. Je kooi staat er leeg en koud  bij, maar mijn hart is vol en warm van de leuke herinneringen.  

Lief Moupietje, het ga je goed!!

Kusjes en aaitjes! Ik zie je zo weer.

Christa over haar cavia:

Onze cavia Willempie is vrijdag overleden, ik heb niet eens een foto van hem. Bijna twee jaar geleden haalden we Willempie op uit een andere stad, want zijn jonge baasje wilde na twee jaar niet meer voor hem zorgen. Ongelooflijk! Willempie was zo'n zachtzinnig beestje, zo grappig en lief. Een jaar later lieten we hem een week in de cavia-opvang om hem te laten matchen met een vriendje. Dat ging een tijdje goed, maar toen het kleintje in de puberteit kwam vocht hij met Willempie, dus zat Willempie na een tijdje weer alleen.  Maar Willempie piepte niet meer zoveel en in januari moest ik hem bijvoeren omdat hij niet meer wilde eten. Helaas zijn toen zijn kiezen verkeerd gaan groeien en vrijdag ging hij onder narcose om zijn kiezen te laten bijvijlen. Toen hij 's middags weer thuis was, is hij overleden toen ik even weg was. We hebben hem begraven met zijn schoot-handdoekje, in het bos op een mooi plekje. Ik mis hem erg en ondanks dat we een stelletje dames uit de cavia-opvang hebben gehaald om het verdriet van ons dochtertje te verzachten, blijft hij toch in mijn gedachten.

Willempie, heb het goed daar in de cavia-hemel met je vriendjes!

Christa


(Op Christa's verzoek heb ik de tekening gemaakt.)

Daniëlla over haar cavia's,

Lieve Merel en Marel,
 
Jullie waren zo lief en als jullie in mijn nek kropen, gingen jullie altijd zo lief liggen. Maar nu kan dat helaas niet meer. En als ik mijn vinger voor jullie mondjes hield, gingen jullie altijd likken. En Marel jij bent twee jaar eerder dood gegaan, maar ik vind dat jullie allebei een plekje in de caviahemel verdienen.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxjes Daniella

(De plaatjes stuurde Daniëlla mee.)

Denise over haar cavia:

Mijn lieve Tiena is een paar maanden geleden dood gegaan.
Ik wil haar op deze site zetten omdat ik haar echt mis.
Het is nu zo stil op m'n kamer zonder haar.
En 's avonds mocht ze ook altijd bij mij in bed slapen, dan maakte ze een holletje dat vond ze echt leuk. Ik kon haar ook gewoon los laten lopen in de tuin. Tiena is vijf jaar geworden, en heeft twee nestjes gehad.

Groetjes denise!

Dorien over haar cavia:

Gisterenavond is mijn Zorrootje gestorven. In mijn armen. Nog geen 6 maanden oud was ie. Veel te jong gestorven, had nog een heel leven voor zich! Ik ken hem al vanaf z'n geboorte... Toen ik z'n moeder kocht, wist ik niet dat ze zwanger was. We hadden eigenlijk geen plaats en geen geld om nóg een cavia te houden, maar wat was ik blij toen kleine Zorro geboren werd. Gelukkig was het er maar een, anders hadden we alle kleintjes weg moeten geven. En wie wil nou zo'n snoezig baby'tje weggeven? Het was zo'n guitig jongetje, we waren dol op hem. Maar helaas, hij moest gecastreerd worden, want mijn andere 2 cavia's zijn vrouwtjes. Ik had het ook zo kunnen laten, maar zowel moeder Cleo als zoontje Zorro hielden van gezelschap, en dan konden ze weer samen in het hok. Maar het is hem fataal geworden, 24 uur na de operatie stierf hij.

Liefste Zorro, ik hoop dat je het mij kan vergeven...

Je baasje Dorien XXX

Marije over haar cavia:

Lieve Loeki,

Drie jaar geleden ontmoeten we elkaar. Je mocht bij andere mensen niet blijven en je keek me zo lief aan, dat ik je een warm plekje wilden geven. Je kwam bij me wonen en we werden vriendjes.

Vanmorgen toen ik wakker werd lag je stil op je zij in je kooi. Je kopje onder het hooi. Je hebt je sla van vrijdag niet eens opgegeten.

Ik vond het al zo vreemd dat je de afgelopen week niet riep toen ik de koelkast opendeed, zoals je altijd deed. Je zat steeds stil in een hoekje de afgelopen dagen. Je vriendje Bo de Kater is ook van slag dat je nu niet meer bij ons bent. Hij kijkt steeds naar je, hoe je zo stilletjes en onbeweegelijk in je kooitje ligt. De liefde en de warmte die jullie elkaar gaven heb ik nog nooit eerder gezien tussen een cavia en een katertje.
Liefste Loeki, ik heb zoveel verdriet, maar dat komt gewoon omdat je me zoveel vreugde bracht. Ik zal vanmiddag een plekje in de tuin moeten maken om je je laatste rustplaats te geven en van de week zal ik er een mooi gedenkplaatje maken. Ik mis je verschrikkelijk en ik zal je nooit vergeten. Je bent drie jaar geworden.

Heel veel liefs in de caviahemel.
Je vriendinnetje Marije en je vriendje Bo.

Helaas heb ik geen foto van je toen je nog leefde.

 (Op Marije's verzoek staat deze tekening erbij.)

Anne over haar cavia:

Op 13 april 2004 is mijn Liesje plotseling dood gegaan. Ze was jong, lief, mooi en ze zou kleintjes krijgen. We zijn allemaal heel erg verdrietig en zullen Liesje heel erg missen. We hielden erg veel van haar.

Anne

Wieske over haar cavia:

Op mijn 17e verjaardag kwam hij bij me wonen, en enkele weken na mijn 21e verjaardag is Reusje gestorven op maandag 5 april 2003. Hij kwam eigenlijk bij me door een foutje van mijn moeder, ik wilde graag een hamster maar mijn moeder dacht dat ik een cavia bedoelde. Maar wat was ik blij met dit beestje, hij miette altijd vrolijk naar je als je wat lekkers kwam brengen en probeerde ook regelmatig het geluid van de stofzuiger te overstemmen. En als er verdriet was dan kwam hij je troosten.
Hij was al eens geopereerd om een abces weg te halen, maar toch was het spannend toen hij op zijn vierde jaar geopereerd moest worden aan een blaassteen, waar hij veel pijn van had. Maar een stoere kerel als hij was doorstond hij de operatie goed en kwam weer gezellig naar ons terug.
Helaas hebben wij en zijn maat Harry het konijn niet lang meer van hem kunnen genieten, ongeveer anderhalve maand na de operatie stierf hij omdat zijn darmen niet meer goed op gang kwamen.
Nu is zijn hokje leeg.

Reusje we missen je heel erg.

Sandra over haar cavia:

Onze SNOEP is niet meer, wat een gemis, voor mij, mijn gezin en vooral voor zijn zusje KROEPOEK. Hun moeder MAMA was ook al overleden. SNOEP en KROEPOEK zijn hier in huis geboren. Voor moederdag kreeg ik een cavia, het mooiste moederdagkado dat ik ooit gekregen had! Na een paar weken werden er geheel onverwachts 2 baby's geboren. Dus: '3 voor de prijs van 1'  zal ik maar zeggen! Wat was dat een geweldige verrassing en wat waren ze lief. SNOEP groeide uit tot een prachtige rood/bruin/zwarte glanzende cavia, een echte stoere jongen en een hele lieve broer voor zijn zusje. Hij moest op een gegeven ogenblik natuurlijk wel even naar de dierenarts voor een (gevoelige) ingreep, anders kwamen er nog meer baby'tjes van. Vanaf die tijd is hij door het leven gegaan als een 'jeweetwelcavia', maar hij heeft mij laten weten dat hij daar verder geen problemen of complexen aan over heeft gehouden. Gelukkig maar. Hij leefde een gelukkig en voedzaam leventje met zijn familie plus nog een vriendinnetje.

Gezellig met z'n allen in een grote kooi en 's zomers als het lekker weer was overdag met z'n allen in de grote buitenren. Toch heeft SNOEP ook heel wat verdriet te verduren gehad. Eerst stierf zijn moeder geheel plotseling, wat een verdriet voor cavia- en mensenfamilie. Toen werd het vriendinnetje ernstig ziek. Snoep was zo lief voor haar, hij lag altijd aan haar zijde, om haar te troosten. Ook zij is naar de caviahemel geroepen. Het noodlot sloeg toe toen SNOEP op een gegeven moment niet meer wilde eten. De dierenarts dacht dat hij last van zijn kiezen had en hij moest onder narcose. Daar is hij niet meer uitgekomen. Wat missen we hem allemaal! Wat hebben we 4,5 jaar veel cavialiefde van je ontvangen en wat zijn we blij dat we jou als gezinslid hebben mee mogen maken.

Maak maar veel plezier en eet maar veel worteltjes daarboven en maak je maar niet ongerust over KROEPOEK; die heeft nu een peuter-caafje om haar te troosten.
Veel knuffels, Sandra

top      cavia's!      home