Ik ben Kim en dit is mijn cavia Frut. Hij zit erg graag ergens onder zoals je kan zien.. Hij kan ontzettend eigenwijs zijn en heel goed duidelijk maken wat hij wil en niet wil. Hij lust heel veel, waaronder koekkruimels, daar kun je hem voor wakker maken! Hij heeft een duidelijk dagritme waar ik niet
snel van af kan wijken. Gebeurt dit wel, dat laat hij zich wel horen!
Hij vind het erg fijn om lekker rond te rennen op mijn bed of op de bank, alleen weet hij niet dat hij daar niet nag plassen....
Het is een superlief beestje en ik zou hem niet meer willen missen. Hij is mee geweest op vakantie naar Duitsland, gezellig!

Hoi , ik ben Inge en ik ben 13 jaar en heb vorig jaar mijn 1e cavia gekregen: Kees.
Hij heeft 3 kleuren : Wit , beige en een soort grijzige kleur. In het begin was hij een beetje schuw en bang voor geluid. Nu niet meer; hij ligt wel het liefst nog steeds in zijn huisje. Hij eet graag en ook veel en dan het liefst : wortels, andijvie , ijsbergsla , witlof en hooi. Zijn haren waren eerst erg lang; ze hingen voor zijn ogen en je zag zijn gezicht nog amper!! Toen was er een aardige buurvrouw die hem wel wilde knippen :) nu kunnen we hem weer gewoon zien.
Kees woont alleen, al zou ik wel een kooi-genootje voor hem willen kopen! Maar mijn moeder werkt niet echt mee ;). Maar het zou volgens mij niet gaan aangezien Kees een mannetje is en wij geen baby-Keesjes willen!!

In 2002 hebben we onze eerste cavia aangeschaft, een vrouwtje, Maggie. Ik vond het spijtig dat ze altijd alleen was en heb daarna een beertje aangeschaft, Flash. Ik wilde so wie so eens nestje hebben. Na enkele maanden is het gelukt en werd Maggie zwanger. Een maand daarna is Springer geboren, ook een vrouwtje.

Ik was bij de geboorte aanwezig omdat ik Maggie rare geluiden (korte schreeuwende geluiden, van een cavia) hoorde maken en heb meteen de videocamera klaargezet.
Ik heb de hele geboorte gefilmd (ongeveer een half uurtje) en een uurtje later was Springer al aan het rondlopen in het verse hooi.

Intussen is Springer al twee jaar oud en onze meest karaktervolle cavia. Ze kent ons van de dag dat ze geboren was en heeft altijd héél veel contact gekregen. Dat merken we bij de omgang: ze geeft altijd likjes en strekt zichtzelf uit en gaat dan liggen op onze schoot.

Wij willen iedereen die van cavia's houdt de beste wensen geven en nog veel plezier met hun unieke huisdier!!

Lotje stelt zichzelf voor:

Ik ben Lotje, maar volgens mij ook Snoet(je), Gek, Dikkie of nog meer. Mijn baasje heet Anne-Lotte. Ik ben een vreselijk lieve maar ook ondeugende cavia. Ik zit alleen in een groot blauw hok en ik durf niet meer over de rand heen te kijken, wat is dat hoog! Mijn kooi staat op poten. Ik had eerst een vriendinnetje, Fleurtje, maar ze is dood gegaan aan een ziekte. Dat vind ik heel jammer. Mijn lievelingseten is sla, sla en nog een sla. Maar wortels, witlof en tomaten kan ik ook wel op. Mijn lievelingsdrinken is geen water maar een shake van sla, tomaat, witlof, en wortels, in het milkshakeapparaat van mijn baasje. Daar kan ik me helemaal vol mee eten. Het leukste wat ik doe is buiten op het terras hard rond rennen. En dan nog harder als mijn baasje mij wil pakken. Ik kom nooit verder dan de vijver want dat vind ik heel eng. Ik ben een keer stiekem de bosjes ingelopen (ik wilde gewoon weten wat daar was!) en toen ben ik gegrepen.

Ik ging vroeger met mijn voorpoten op de rand van de kooi staan en dan sla eten maar dat lukt nu niet meer met die poten van mij. Ik word te oud. Mijn baasje vind dat ik me niet moet aanstellen omdat ik nog maar twee ben. Ik ging ook vroeger op het nachthuisje staan maar daar heb ik ook geen zin in. Ik kan wel heel goed horen, ik hoor het precies wanneer de koelkast open gaat, de zak sla ritselt, de proviciekast opengaat, en de kast opengaat waar de snoepjes van mijn baasje inzitten; dan ga ik heel hard piepen want ik wil ook wel een snoepje. In de vakantie ga ik naar Goof,y daar zijn een heleboel lieve andere caviaatjes en konijntjes en soms komt er zo'n rot
fluitbeest (een vogel) en een beest op 4 poten dat heel hard blaft (hond). Ook vind ik het leuk als het gras gemaaid is, dan kan ik zo het gras eraf eten. En soms vind ik het leuk op ineens heel hard in de nek van mijn baasje te springen. Vandaag had mijn baasje een ijsje en ik ben dan weer zo stiekem om een hele grote hap aan de onderkant van het ijsje te nemen. Want dat hoorntje is zo lekker. Zodat al het ijs uit het hoorntje stroomt. Mijn baasje wil dan boos zijn maar dat kan ze niet want ik ben veel te lief.

Veel ge-oink en groetjes van Lotje en Anne-Lotte.

Keerthana en Suvetha over hun cavia's:

Het begon zo: ik, Keerthana, deed een spreukbeurt over cavia's en raakte besmet met het cavia's-zijn-super-virus.
Eerst wilde mijn moeder niks van cavia's weten, maar we namen haar een keer mee naar de kinderboerderij en daar zag ze hoe lief cavia's zijn. Ik was bijna jarig en mijn moeder vond het een geschikt kado. Via cavia.pagina kregen wij contact met een fokker in de buurt. Ze bleek vijf straten verderop te wonen. Eerst gingen we kijken en we kozen er één uit. Maar toen zag mijn vader een hele lieve cavia. En dus kochten we ze allebei . Toen hadden mijn zusje en ik twee cavia's!
De eerste foto is van Punky, op de foto is hij acht weken jong. Hij is een roodbonte beer en hij heeft een vouwoortje. De tweede foto is van Snoopy; hij is op de foto zeven maanden oud. Hij is een rexbeer . En nu zijn we dolgelukkig met Punky en Snoopy. We kunnen niet zonder ze.

Ik heb twee cavia's: Gulliver en Abigail. Gulliver is een roodschimmel (ex) beertje van nu ongeveer een jaar oud. Hij is pas gecastereerd en dat ging niet helemaal goed. Hij was allergisch voor de hechtingen en toen had hij ineens een heel gat, dat is nu nog aan het genezen. Er zit wel een korstje op en hij heeft wondzalf en antibiotica gekregen, dus nu goed zijn hokje schoonhouden.
Verder is hij wel helemaal fit. Normaal is het wel een ventje met pit en als je iets doet waar hij het niet mee eens is (wat soms toch moet gebeuren) wil hij wel eens aan je vinger hangen (wel terecht).

En nu is hij sinds 20 oktober 2005 ook helemaal verliefd op Abigail, een zeugje van ongeveer vier maanden, die ik heb gered van de slangen. Ze had schurft en toen moest ze weg uit de winkel, maar ik vond haar zo leuk dat ik haar toch mee wilde nemen. Nu is ze bijna helemaal schurft vrij, maar ze kan toch nog bij niet de de (ex)man. Al willen ze wel heel graag.

Abigail is volgens mij een beetje choco met wit en ook lilac. Op grote delen van haar lijf (als je tegen de haren in gaat) is haar ondervacht lilac en op sommige plaatsen zijn de dekhaartjes ook die kleur en haar oogkleur weet ik niet helemaal zeker; in daglicht heeft ze een gewone pupil met hele lichtbruine iris, en in gewoon licht is de iris weer donker en heeft ze een donkerrode pupil! Maar leuk is ze wel in elk geval.

De witte is Pluisje. En de zwarte heet Zwartje. We hebben eigenlijk nog geen echte naam voor haar. Het zijn twee vrouwtjes.
Pluisje is ongeveer 1,5 jaar oud en Zwartje ongeveer acht maanden. Het zijn geen zusjes, maar ze zaten in de dierenwinkel samen in een kooi en ze zagen er heel lief uit samen. Ik heb ze zelf gekocht, ongeveer een half jaar geleden.

Zwartje is ontzettend lief en Pluisje is een beetje ondeugend, maar ook heel lief! Allebei zijn ze ontzettend nieuwsgierig, ze willen alles weten. Ze houden niet zo van banaan maar verder eten ze wel veel. Vooral hooi, komkommer, broccoli en wortels.
Ook vinden ze het heerlijk als je ze borstelt en aait. Zwartje houdt heel erg | van op schoot zitten, maar Pluisje is daar iets te druk voor en wil liever rondrennen of juist het tegenovergestelde: slapen.
Pluisje is ook een beetje de baas maar als er eten is deelt ze het wel met Zwartje. Lief hè!

Hallo ! Dit is mijn Cavia Henkie. Toen mijn ratjes allebei waren overleden, wilde ik heel graag een nieuw huisdier. Mijn vader voelde er eerst niets voor omdat wij al twee honden en twee tamme parkieten hebben.
Een vriendin van mij had ook cavia's en Henkie viel daar een beetje uit de toon. Hij mocht niets eten en drinken en werd de hele tijd gepest door de andere cavia's. Die waren ook veel ouder en groter. Toen mocht ik hem hebben van haar ouders, en nadat ons pap het verhaal had gehoord vond hij het ook goed.

De eerste dag was hij nog wat schuw, maar omdat ik hem er de hele tijd uit haalde was hij na drie dagen al helemaal gewend.
De caviakooi staat in de kamer, op de bench van ons hondje Kwibus. Als je voorbij komt lopen gaat hij piepen (wij noemen het oinken) omdat hij er uit gehaald wil worden. Ook is Henkie super dol op onze Kwibus.

Je kunt ze gewoon samen op de bank zetten en het enige wat er zal gebeuren is dat Henkie bovenop Kwibus gaat zitten. Onze grote hond is er niet zo dol op. Dat is ook echt zo'n ouwe luiwammes, die het liefst aan een stuk door gekroeld wil worden - dus ik denk dat hij jaloers is!

In 2004 kochten we bij een dierenwinkel een Tesselaar. Volgens de winkelier was het een vrouwtje. We noemden haar Lotje. Maar al gauw begonnen we te twijfelen of het wel een vrouwtje was. En na enige tijd bleek Lotje toch een mannetje te zijn.
Een nieuwe naam verzinnen was niet zo moeilijk. We haalden gewoon de 'L' weg... en noemden onze cavia Otje.

We hebben al 9 jaar een poes... Stoffeltje. Vanaf het moment dat Otje haar voor de eerste keer zag, was hij stapelgek op haar. Als we hem op het balkon vrij laten lopen (we hebben gaas geplaatst), dan loopt hij direct op Stoffeltje af, zodra zij op het balkon verschijnt. Hij springt dan op en neer en laat zo nu en dan krolse geluiden horen.
Otje kan alles bij Stoffeltje doen. Maar als Otje te lang blijft klieren, dan krijgt hij toch wel een corrigerende tik van onze kat. Maar altijd zonder uitgestoken nagels. 

Afgelopen zomer hebben ze samen vele dagen op ons balkon doorgebracht. Samen spelen, samen eten en samen luieren. Zodra Stoffeltje het te warm krijgt of als zij het samenzijn zat is, dan zoekt onze kat het even hogerop. Ze gaat dan naar binnen om in haar eigen stoel te gaan slapen. We hebben ervoor gezorgd dat Otje op het balkon aangenaam in de schaduw kan liggen. Hij kan liggen in een ruim bedje van hooi. Er staat eten en drinken. En als hij tussendoor zin heeft om te rennen, dan kan hij lekker zijn gang gaan. We hebben een vrij lang balkon.  

We zijn zo blij met Otje. We hebben geen kinderen. Stoffeltje en Otje zijn onze 'kids'...

Ik heb sinds kort twee cavia's: Kliko en Gijsje. Kliko heb ik al langer, Gijsje heb ik erbij gehaald omdat ik het leuk vond voor Kliko. Toen ze elkaar voor het eerst in de ren (buiten) zagen, renden ze naar elkaar toe. Ze snuffelden eerst zorgvuldig; het ging goed. Toen ik ze bij elkaar in het hok had gezet renden ze elkaar nog wel eens na: Kliko was de baas. Toen ontdekte ik dat Kliko uitslag had onder haar oor en boven haar oog. Ik heb ze uit elkaar gezet.

Ik ben met Kliko naar de dierenarts geweest en het was schimmel: nou moet ik elke dag een spuitje met wit, pappig spul in haar mondje spuiten, dat is best lief als ze dat oplikt. Gijsje heeft het ook wel naar zijn zin. Elke dag mag ze in de ren, samen met konijn Josje. Gijsje rent Josje vaak achterna en dat vind Josje niet altijd even leuk soms zet ik ze apart. Als Gijsje eet, gaat ze vaak in de voerbak zitten (zie foto), dat ziet er wel lief uit. Alledrie zijn ze erg lief.