Dit zijn mijn twee cavia's, Bruintje en Zwartje. Het zijn twee zeugjes. Bruintje is de oudste van het koppel. Zij is geboren op 28 april 2006 en is een rood gladhaar en satijndrager. Omdat ik veel las en hoorde dat cavia's het prettiger vinden om met een soortgenootje te zitten, heb ik Zwartje erbij gekocht. Zwartje is geboren op 30 september 2006 en is een zwarte gladhaar. Ze was de enige uit het nestje, en is de dochter van een zilveragouti Engels gekruind (moeder) en gladhaar zwart (vader). Bruintje en Zwartje komen beide van een caviafokker, dat is ook duidelijk aan ze te zien. Maar het toeval deed zich voor dat ik de eerste cavia in een dierenwinkel kocht, omdat ik haar zo mooi vond. Met het kopen van Zwartje kwam ik er achter dat Bruintje ook bij dezelfde fokster vandaan kwam, alleen had zij deze vlak voor ik haar kocht bij de dierenwinkel gebracht. Zo ben ik dus aan Bruintje gekomen.

Bruintje is de 'baas' van de twee en is gek op eten; witlof, sla en andijvie zijn haar favoriete groenten. Ook paprika en een wortel gaan er goed in. Piepen is de hoofdspecialiteit.

Zwartje is hier sinds 4 november 2006, zij komt net bij haar moeder vandaan en ziet Bruintje een beetje als haar nieuwe moeder. Wat zij graag eet weet ik nog niet precies, daarvoor heb ik haar te kort.

Dit zijn mijn cavia's; ik vind ze heel mooi, ik hoop dat jullie dat ook vinden!

Met kerst heb ik eindelijk een cavia gekregen. Eigenlijk wilde ik een hond, maar dat mocht niet.
Mijn cavia heet Twixie, hij is een mannetje en hij is bijna een jaar oud.
Hij is zwart/bruin en gladharig. In het begin was hij wel een beetje bang, maar hij wende al snel aan ons en nu loopt hij altijd achter me aan als hij los mag lopen. Hij piept dan ook altijd om eten.
Hij kan ook op zijn achterpootjes staan als je wat eten bij hem houdt en hij is ook heel aanhankelijk; hij vindt het heerlijk om op schoot te zitten en om geaaid te worden.
Hij houdt heel erg van verse groente en zijn lievelingseten is ijsbergsla.
Groetjes aan alle caviabaasjes!

Dag allemaal!

Ik ben Zwabberlip, een grote zwarte beer. Mijn baasjes hadden mij een jaar geleden gekocht. maar ik was heel eenzaam en toen hebben ze mijn vriendinnetje Aagje gekocht.

Ik was zo blij met haar dat een paar maanden later de drie kindertjes geboren werden! Eerst kwamen er 2 bruine, Custard en Spike. Toen keken we allemaal even vreemd, want er kwam ook nog een pikzwarte uit! Die noemden de baasjes Boefje. De baasjes dachten dat Spike een jongetje was, maar dat is helemaal niet zo, ze is mijn prachtige dochter.

De jongetjes vonden hun eigen moeder na twee weken zo interessant dat ze apart moesten. Gelukkig maar, want ik vond het helemaal niet leuk om steeds mijn ouderlijk gezag te laten gelden!!! Helaas konden onze kinders niet blijven, omdat het huis van onze baasjes niet zo groot is.

Gelukkig vonden ze een leuk gezin dat Spike wel wilden hebben. Een paar daagjes later kwam hun buurvrouw de twee broers ophalen, dus die konden ook lekker bij elkaar blijven.

We hebben nu het hok weer voor onszelf vol met lekker eten en speelgoed dat ze op een of andere website hadden gevonden.Te gek joh! We hopen maar dat onze kinders het ook zo leuk hebben!!

Groetjes van Zwabberlip, Aagje en de baasjes Mattias en Gwen.

Dit is Micky, hij is vijf jaar oud, bijna zes (17 maart wordt hij 6). Het is een sheltie, nog steeds erg beweeglijk en energierijk. Hij is erg lief, maar wel redelijk schrikachtig bij onverwachte bewegingen. Ik houd veel van hem en hoop dat hij nog lang mag leven :).

Groetjes,

Daniëlle

Hallo, ik ben Bart en ik wil jullie graag voorstellen aan mij cavia Barney. Hij houdt veel van komkommer en witlof. Er is maar één ding waar hij de hele dag mee bezig is en dat is springen, aan een stuk door alleen maar springen.

Hij is het broertje van Ukkie en Punkie die ook op deze pagina staan. Ukkie en Punkie zijn van mijn zus Nikki. Ik heb Barney gehad 1e kerstdag 2006.

Bart


Heej allemaal,

Dit zijn Ukkie en Punkie, het zijn de twee jonkies van m'n cavia Hermelien die ik voor m'n verjaardag had gekregen.

Na een tijdje bleek ze zwanger te zijn!!! Punkie leeft helaas niet meer maar Ukkie is nog steeds bij me. Hij is inmiddels al 4 jaar oud.
Hij is bijna even dol op knuffelen als op eten. Hij is echt mijn schatje. Schattig is-ie, hè!!

Nikki

Hallo, lieve caviavriendjes!

Wij zijn Indy, Chanel en Tess. Op die volgorde staan wij ook op de foto. Zijn wij niet prachtig? Indy is de jongste, een Tessel, en is net nieuw in ons caviaparadijs! In augustus 2006 komt er een mooie beer haar dekken, en wij hopen dat er mooie caviavriendjes en vriendinnetjes uitkomen!

Ons baasje heet Emma. Wij zijn superondeugend en wij houden het meest van banaan, appel en een fruithapje met van alles door elkaar! Wij delen dit met Emma. Eerst een hapje voor haar, dan een hapje voor ons. Zo gaat dat verder!

Heel veel cavialikjes van Indy, Chanel en Tess!

Ik wil graag mijn cavia's voorstellen!!

Allereerst wil ik beginnen met Baco Gimli (de zwart) en Ali Bilbo (de witte) (dubbele namen staan intelligent!). We gingen op pad voor twee cavia's. Uit dezelfde kooi werden Baco en Ali gevist. We waren direct verkocht. Toen ze thuis hun gigantische kooi aan het verkennen waren konden we de karakters opmaken van de twee caafjes. Ze waren acht weken en waren nog niks gewend. Ali een onzettende muiter en Baco een teruggetrokken beestje.

Na een aantal weken snapten we waarom Baco zo teruggetrokken was. Ze werd dikker, dikker... (oke, ze krijgen erg veel voer, maar dat ze daar nou zo dik van kon worden??). Er volgde een gemakkelijke bevalling en er stonden vier jonge caafjes in de kooi te snabbelen van al het lekkers. Baco is een erg lieve mama geweest voor de kleintjes. Ze zijn namelijk al vier weken en mogen nu bijna naar hun nieuwe baasjes. (Die overigens makkelijk te vinden waren voor zulke lieve caafjes!)

Daantje en Streep mogen gezellig met z'n tweetjes weg naar een heel gezellig huis. Hummel en Dummie mogen samen naar een huis met allemaal andere beesten, erg spannend!

Ondertussen was Ali ook al flink aangekomen. Erg flink! Maar ze paste nog net door het deurtje van het nachthok, en dat kon Baco tijdens haar zwangerschap niet! Elke ochtend begroette Ali mij. Maar op een vrijdagmorgen niet. Ze was bevallen van vier kleine ukkies; Krummel, Muis, Kasper en Kanga.

Muis en Kanga gaan straks ook samen naar een nieuw huisje. Krummel mag lekker voor altijd bij mama en tante Ali blijven. En als Kasper geen leuk thuis vindt dan mag hij lekker ook blijven. Tien cavia's is best krap in zo'n grote kooi, maar wat zal ik ze missen!

Groetjes,

Femke

Mijn cavia is een mannetje en hij heet Frits. Heeft mijn zusje bedacht :).
Hij is erg leuk en lief. Toen ik hem net kocht was hij erg snel en wou niet graag worden opgepakt.



Hij heeft voor de rest niks te klagen; een grote bak en genoeg speeltjes en dingetjes... Maar alles komt goed. Hij is maar nog een half jaar oud, nog best jong en heeft nog veel te leren....

Van Henry + Frits 

Ik heb er ook veel werk aan gehad om hem op te voeden... ik liet hem vaak rond rennen in de gang en keuken maar dan...! kon ik hem niet meer pakken. Soms drie kwartier bezig geweest om hem te vangen whaha...

Dit is mijn cavia en hij heet Vlekkie. Het is een mannetje en hij is heel erg lief. Hij is 14 oktober geboren.
Groetjes en knuffels voor alle cavia's!

Ik ben Lisa en mijn cavia's heten Samson en Fred. Samson (de witt ) heeft heel veel achter de rug. Fred ( de bruine) is juist de reddende engel. Hier volgt een verhaal wat alle cavia liefhebbers zal raken:

Ik had een hamstertje, maar helaas was die overleden. Toen wilde ik graag twee cavia's. Ik kreeg Samson en Gert. Mijn moeder had ze gehaald bij de Boerenbond, en ik was meteen gek op ze. Samson is wit, en Gert was zwart met bruin. Wat al opviel was dat Gert een beetje korsten in zijn oog had. De volgende dag ging het een beetje fout. Samson kwam in aanraking met ons (intussen al bijna 9 (!) jaar oude) konijntje Mienie, maar Mienie had toen een ontzettend loopoog.
De volgende dag had Samson ook een vies oog. Gert had toen ook al meer korstjes in zijn oog. De volgende dag zag Gert er niet lekker uit, en zat meestal stil in het hoekje. Het ging steeds slechter met Gert, en Samsons oog zag er ook vies uit. Mijn moeder is toen met de cavia's naar de dierenkliniek gegaan. Daar kreeg ze medicijnen mee; een zalfje voor Samsons oog, en een flesje om longontsteking te voorkomen. Maar het hielp niet, tenminste, het flesje tegen longontsteking.

Na zes dagen nadat we de cavia's hadden gekocht had Gert het bijzonder benauwd, en kon al bijna geen adem meer halen. We hadden hem al gescheiden van Samson, om te voorkomen dat die ook ziek werd.
De volgende dag zei mijn moeder dat ze met Gert vanmiddag naar de kliniek zou gaan om hem te laten inslapen. Hij zou die dag dus sterven, tenzij de benauwdheid opknapte. Voordat ik naar school ging, ging ik nog even bij Gert kijken. Toen was er een van de droevigste momenten die ik met dieren ooit heb meegemaakt. Ik zag Gertje letterlijk stikken. Hij blies zijn laatste adem uit, en was gestorven.

Ik was verdrietig, en op school moest ik als ik aan Gert dacht weer huilen. Ik was kwaad op mezelf, omdat ik toen besefte dat ik misschien beter als ik een dier had gekocht hem meteen had moeten laten nakijken. Steeds als ik hieraan terug denk, en nu ook als ik dit typ, krijg ik nog tranen in mijn ogen.

Het is al een weekje ofzo verder, en arme Samson zit eenzaam in zijn hokje. Iedereen heeft medelijden en daarom krijg hij ook extra aandacht van iedereen. Zelfs van mijn vader, die niet eens zo'n dierenvriend is! We twijfeldne of we een nieuwe erbij gingen zetten of niet.

Toen op een dag het uur van de waarheid was aangebroken. We zochten informatie over cavia's of we er een vreemd mannetje bij konden zetten, en we kwamen op de site van Stichting Cavia. Ineens kwam er een fluitgeluidje van een cavia op de homepage en Samson was helemaal blij, en floot terug. Toen ging mijn moeder de volgende dag al een nieuwe cavia halen.

Mijn moeder haalde Fred, en ze kreeg hem voor de helft van de prijs, omdat Gert was gestorven. Maar het volgende probleem brak alweer aan... Fred had luis. Mijn moeder was teruggegaan naar de Boerenbond, en ze kreeg het luizenmiddeltje gratis. Maar het belachelijkste was nog dat de Boerenbond mensen zeiden dat ze Fred maar moest terugbrengen!
Maar gelukkig was de luis overgegaan, en zijn Samson en Fred ook weer blij.
Eind goed al goed.

Groeten van Lisa, en vele pootafdrukjes van Samson en Fred.