Fido zat alleen in een kooi.
Of hij het leuk vond of niet, wist ik niet. Fido was
geen cavia die makkelijk iets uitstraalde. Aan andere
cavia's kon ik makkelijk zien of ze het leuk vonden
of niet, of ze het fijn hadden of niet en of ze gelukkig
waren of niet. Niet bij Fido. Misschien was hij stoïcijns.
Misschien had hij een pokerface. Misschien dacht hij
gewoon niets... Ik vond het moeilijk om het te zeggen.
Zelfs als hij andere cavia's aanviel kon ik moeilijk
zeggen of hij dat deed omdat hij een hekel aan ze had,
omdat hij de baas wilde zijn of omdat hij macho was
en zich wilde bewijzen. Lastig, hoor, zo'n cavia.
Met de andere ging het gelukkig goed. Baderon was
idolaat van Gwennie en Gwennie was idolaat van winkelen.
Ja, zo noemde ik het maar. Hoe noem je anders een cavia
die de hele dag op stap is en nauwkeurig alles wat er
in de etalages (op de grond!) ligt, inspecteert? Oude
kranten waren een onuitputtelijke bron van genoegen,
net zoals hooi, plastic zakjes, oude schoenen, electriciteitsdraden
en palmbladeren. Niet dat ze ze opat of er zelfs maar
aan knabbelde, o, nee, het idee! Nee, ze bekeek ze en
besloot dan of ze ze in haar landhuis of in haar grachtenpand
wilde hebben. Tsja, zo'n uitdrukking had ze nu eenmaal
op haar gezicht als ze naar dingen keek. Omdat ze ook
een bontjas had (een sleep van krullen die over de grond
danste) kreeg ze al gauw de naam alleen maar van bontjassen
en juwelen te houden. Ze sprak de geruchten niet tegen,
maar ging ijverig voort met winkelen. Met de
drie dames Musca, Cleo en Laila ging het ook prima.
Musca was de baas, dan kwam Cleo en dan Laila. Dat was
tenminste duidelijk en het werkte prima. Musca mocht
als eerste eten, ze mocht overal in de kooi liggen en
ze mocht het mooiste nachthokje hebben. Cleo moest genoegen
nemen met wat er daarna kwam en Laila mocht het met
de restjes doen. Musca was stoer en onverschillig, Cleo
was snauwerig en feekserig en Laila was schuw en angstig.
Toch ging het prima met ze! Kara en Cilly,
die beide alleen zaten, waren eveneens gelukkig. Cilly
keek naar me als ik aan het bureau zat en ik hoefde
haar alleen maar af en toe te aaien en dan was het goed.
Meer wilde ze niet. Maffe Cilly! Kara vond het ook prima
om alleen te zijn. Ze kon dan wel de drie dames zien,
maar ze vond het uitstekend dat die niet bij haar konden
komen. Ze had blijkbaar geen zin meer in 'pikkip' zijn.
En geef haar eens ongelijk! Iedereen maakte
het dus goed. Alleen bij Fido bleef ik vaak peinzend
stilstaan. Zou hij nou wel gelukkig zijn? Ik wist wel
dat Kara en Cilly ook alleen woonden en dat ze niets
anders wilden en heel gelukkig waren, maar bij hen merkte
ik dat. Bij Fido niet. Maar ik durfde er geen nieuwe
cavia bij te nemen, uit angst dat Fido ook deze aan
zou vallen. Uiteindelijk was het nog niet zo lang geleden
dat hij de dames had aangevallen. Fido bleef
nog wat langer alleen zitten, maar zoals dat gaat met
vage plannen en voornemens, komt er een dag dat je besluit
eens te kijken wat je kan doen. Ik durfde geen nieuwe
te nemen, maar ik kon natuurlijk altijd eens kijken
of het nu misschien wel goed ging met een andere cavia
erbij. Ik probeerde het met Cilly; ik zette Cilly en
Fido op de grond voor de kooien. Dat werd vechten. Ik
probeerde het met Kara. Dat werd vechten en Kara gilde
alsof ze geslacht werd. Ik probeerde het met Cleo. Nu
kreeg Fido niet eens de tijd om aan te vallen omdat
Cleo hem voor was. Ik probeerde het met Musca. En zowaar...
vechten bleef uit. Ik sloeg steil achterover. Ook al
hoop je iets, dat wil niet zeggen dat je er op voorbereid
bent als het inderdaad zo gaat zoals je gehoopt hebt!
Maar het wonder was geschied: Fido vocht niet, Musca
vocht niet. Ze namen elkaar eens op en begonnen dan
met het ritueel om elkaar te leren kennen. Maar,
hoe blij ik ook was dat het nu wel goed ging, dat wilde
niet zeggen dat ik het aandurfde om ze samen alleen
te laten. Dat ze een half uurtje niet gevochten hadden,
wilde niet zeggen dat het constant goed bleef gaan.

|
Musca
kijkt naar binnen in de onderste kooi en
zegt: "Is leuk, Fido, je moet ook eens
komen kijken!" |
En
natuurlijk wil Fido wel even naar de andere
cavia's kijken! |

|
Iedere dag ging Musca naar Fido toe. Dan liepen ze samen
op de grond en ze konden het wonderwel goed vinden:
ze hielden namelijk beide erg veel van wandelen. Ze
wandelden van de kooi naar de stoel, onder de stoel
door, langs de wand en staken dan de kamer over naar
de tafel om achter de tafel bij de plantenbakken te
belandden. Daar keken ze dan wat rond en dan gingen
ze weer naar huis. En als ze dan weer bij de kooi waren,
scheiden hun wegen zich. Na een week durfde ik het
aan om Musca ook in Fido's kooi te laten en ook dat
ging goed. Musca was zo, in de loop der weken, steeds
vaker en langer bij Fido en het ging goed tussen die
twee. Wat echter niet zo goed ging waren Cleo en Laila
alleen in een kooi, zonder Musca. Ze kregen mot als
Musca te lang weg was. Ze begonnen dan te utteren en
tutteren en raakten steeds meer geïrriteerd. Als
Musca er dan weer bij werd gezet leek het wel of Musca
ze tot de orde riep en dan was het weer rustig in de
kooi. Maar Musca was toch steeds langer bij
Fido en steeds korter bij Cleo en Laila. Op een
bepaald moment bleef Musca een nachtje slapen bij Fido
en ook dat ging goed! En Cleo en Laila konden het ook
steeds beter met elkaar vinden; ze maakten minder ruzie
en er was steeds minder geharrewar. En toen kwam
het grote moment dat Musca haar koffers pakte en definitief
naar Fido verhuisde! Het was net of hun LAT-relatie
nu omgezet werd in een huwelijk! Cleo en Laila zwaaiden
haar vaarwel en verzekerden haar dat ze heus geen ruzie
meer zouden maken. En Fido ontving haar alsof het de
gewoonste zaak van de wereld was dat ze er was.
En misschien was dat ook wel zo!
Deel
1 van Een
nieuw begin is Een nieuw
begin
Deel 2 van Een nieuw begin is De Tesselaar Deel
3 van Een
nieuw begin is Silly Cilly Deel
4 van Een
nieuw begin is Meneer Macho Deel
5 van Een
nieuw begin is De meidengroep Deel
6 van Een
nieuw begin is Achtste
wereldwonder Deel 7 van Een nieuw begin is Ik weet
het niet! Deel 8 van Een nieuw begin is Eindelijk
rust!
Deel 9 van Een nieuw begin is deze column. Deel 10
van Een
nieuw begin is Een slecht
caviajaar
|