Let op! Ik ben geen dierenarts; ik heb mijn kennis van de opleidingen die ik heb gevolgd, van mijn eigen en van andermans ervaringen en uit literatuur. De informatie op deze pagina is geen vervanging voor een bezoek aan de dierenarts!

Andere pagina's over ziektes:

Ziektes op deze pagina:
Ademhalingsfrequentie (pagina Ziektes)
Anaalzak: verstopte anaalzak
Abces
Aflatoxicose (voedselvergiftiging)
Allergieën
Anorexia
Baarmoeder: ontsteking (baarmoederproblemen)
Baarmoederontsteking (pagina Complicaties Bevalling)
Baarmoeder: tumor (baarmoederproblemen)
Baarmoeder: verzakking (deze pagina)
Baarmoederverzakking (pagina Complicaties Bevalling)
Baarmoederlijke bloeding (pagina Zwangerschapsziekten)
Beroerte
Bevalling: complicaties (pagina Complicaties Bevalling)
Bijten
Bijten: haarbijten - haar uittrekken
Bijtwonden (wonden)
Blaasgruis
Blaasontsteking (Cystitis)
Blaasproblemen
Blaasstenen
Blaastumor
Bloed: bloedingen, ook bij jonkies (vitamine K-gebrek)
Bloed: bloed plassen (blaasproblemen)
Bloed: bloed uit de vagina (baarmoederproblemen)
Bloedneus
Bloedvergiftiging
Bloedvergiftiging tijdens de zwangerschap (pagina Zwangerschapsziekten)
Botbreuk
Bronchitis (luchtweginfectie)
Buikloop
Buikvliesontsteking
Bult: abces
Bult
Bumblefoot (pododermatitis)

Anaalzak: verstopte anaalzak

Bij een verstopte anaalzaak kan de ontlasting niet weg waardoor deze zich ophoopt in de anaalzak. De ontlasting kan niet weg en zwelt op tot een prop die hard of zacht kan zijn. Er kan slijm bijzitten en het stinkt vreselijk. Vooral bij oudere beren kan verstopping voorkomen. Het komt ook vaker voor bij ongecastreerde beren dan bij gecastreerde beren. Bij zeugen komt het niet voor omdat zij een veel kleinere anaalzak hebben.
Het is een aandoening die niet over gaat: de anus moet regelmatig verzorgd worden en de ontlasting moet weggehaald worden. Dit is een vies werkje, want het kan enorm stinken.
De beer kan bevattelijker worden voor blaasontstekeingen.

De normale weg voor voeding/keutels is als volgt:
- Het voedsel gaat vanuit de maag naar de darmen.
- Het laatste deel van de darmen is de dikke darm en daarna komt de endeldarm.
- Aan het eind van de darmen wordt de meeste vloeistof uit het verwerkte voedsel gehaald zodat deze droger en steviger wordt. Door de darmen krijgen ze de keutelvorm. Vanuit de endeldarm reizen de keutels door de anaalzak om uitgepoept te worden.

Er zijn twee soorten keutels:
- Keutels die uitgepoept worden.
- Keutels die opgegeten worden.
Met de keutels die uitgepoept worden, gebeurt verder niets; dat zijn de keutels die je in het hok vindt. De keutels die weer opgegeten worden door de cavia zijn de zogenaamde nachtkeutels of vitamine B-keutels. Dat ze dat doen, is omdat het vezelige voer (groenvoer, kruiden, gras) niet in één keer verteerd kan worden. Ze eten de nachtkeutels weer op en kunnen er dan wel de vitamines en mineralen uithalen die ze nodig hebben.
Bij een anaalzakverstopping zijn het de nachtkeutels die zich ophopen in de anaalzak. Dat kan komen omdat de nachtkeutels te papperig worden en zich daarom ophopen, maar het kan ook zijn dat de spieren in dat gebied slapper worden en dat de boel daarom uitzakt. De gewone keutels komen er meestal wel gewoon doorheen en worden uitgepoept. Als de verstopping erg is, kunnen zij er echter ook niet meer doorheen. In het ergste geval kan de cavia niet meer poepen en dan wordt hij ziek.

Hoe verzorg je een verstopte anaalzak?
Je dient de poep te verwijderen. Dit kan door de poep uit de anaalzak te pulken met bijvoorbeeld een wattenstaafje. Dit is vooral handig als de poep geen vaste consistentie heeft maar een beetje kledderig is zodat het overal aan vastplakt.
Als de prop in de anaalzak redelijk vast is, kan je de prop ook verwijderen door deze uit de anaalzak te duwen. Je voelt dan waar de prop zit, legt je vingers aan beide zijden om de anaalzak en duwt zachtjes de prop naar buiten. Meestal blijft er in de anaalzak nog wat restjes achter; dat geeft niet.
Als de prop heel erg hard is, doet het pijn om het in één keer eruit te duwen en dien je de prop eerst in kleinere stukjes te breken; dit doe je door met je vingers zachtjes rondom op de anaalzak te duwen. Eigenlijk duw je je vingers naar elkaar toe met de prop ertussenin. Je kan ook wat olie (zoals sla-olie of zonnebloemolie) op de harde prop sprenkelen en dit masseren; zo wordt het ook zachter.
Als de prop steeds keihard is, kan je een beetje olie in de anaalzak doen nadat je de prop verwijderd hebt zodat de inhoud wat zachter wordt. Je kan ook wat crème die de huid niet irriteert (zoals crème Bioforce van A. Vogel of Calendulazalf) of wat vaseline rondom de anaalzak smeren zodat het soepeler blijft.
Je kan een tissue gebruiken of plastic handschoenen zodat de poep niet op je vingers komt.

Hoe vaak moet je de poep verwijderen?
Net zo vaak als nodig is. Bij somige cavia's is dat iedere dag en bij andere eens in de week. Sommige beren verliezen de klont zelf om de zoveel tijd, maar je kan hier niet van uitgaan.

Extra vitamine B
Omdat het juist de nachtkeutels zijn die voor de verstopping zorgen, houdt dat in dat de cavia onvoldoende vitamines en mineralen naar binnen krijgt, vooral vitamine B. Je dient je cavia dan ook vitamine B te geven; 25 milligram per dag. Dit kan een gewone vitamine B zijn zoals je zelf wellicht ook neemt.

Voeding
Paardebloembladeren helpen om de doorstroming makkelijker te maken. Veel gras en hooi zorgt voor vezelig voer in de darmen waardoor de keutels makkelijker gevormd worden en ze minder snel vastplakken in de prop.

Beweging
Veel beweging stimuleert de darmen en de spieren. Als je cavia een anaalzakverstopping heeft, is het verstandig dat hij voldoende beweegt.

overzicht op deze pagina

terug naar Ziektes Index

Abces
Een abces is een met pus gevulde holte. Die holte maakte het lichaam zelf; om de pus legt het een kapsel aan van bindweefsel zodat de pus nergens heen kan. Pus (etter) bestaat uit bacteriën en witte bloedcellen.  Witte bloedcellen zitten in het bloed en verdedigen het lichaam. Als bacteriën het lichaam zijn binnengerongen, gaan de witte bloedcellen erop af om ze te vernietigen.
Pus is wit of geel en kan zowel vloeibaar als bijna vast zijn. Hoe pus eruit ziet en welke kleur het heeft, hangt af van de bacteriën die de pus veroorzaken.

Een abces wordt gevormd door  bacteriën. Die bacteriën komen het lichaam binnen via een vreemd voorwerp, zoals een strootje dat in de wang blijft steken, via een wondje, bijvoorbeeld na een castratie bij de balzak of via een irritatie zoals bijvoorbeeld te lange kiezen waardoor een wondje in het mondslijmvlies (de binnenkant van de mond) ontstaat. Er is ook een bepaalde lymfeklierziekte die overal in het lichaam voor abcessen zorgt. Lymfeklieren zijn onderdeel van het immuunsysteem (het afweersysteem).

Hoe een abces ontstaat

Waar kan een abces optreden?
Vrijwel overal in het lichaam.
Na een castratie kan een of kunnen beide ballen ontsteken en kunnen er abcessen ontstaan. Bij problemen met het gebit kunnen er kaakabcessen ontstaan; die kunnen zowel binnenin de kaak zitten als aan de buitenkant van de kaak. Na een operatie of na verwonding door bijvoorbeeld vechten, kunnen abcessen ontstaan. Bij ontsteking van de melkklieren, bijvoorbeeld bij zogende zeugjes) kunnen ook abcessen optreden. Abcessen kunnen ook optreden aan of in de ogen, in de oren, in de hersens en in de buikholte.

Wat gebeurt er als een abces knapt?
Een rijp abces zal uiteindelijk knappen. Als het abces aan de binnenkant zit of het knapt naar binnen toe open, dan komt de pus in het lichaam. Hierdoor kan het bloed geïnfecteerd raken waardoor de abcesbacteriën overal in het lichaam kunnen komen en waarschijnlijk de cavia nog meer abcessen zal krijgen.
Daarom is het altijd beter dat de pus buiten het lichaam terechtkomt en dat het abces, waar het ook zit, gecontroleerd wordt opengemaakt. Wacht dus niet tot het vanzelf knapt, maar ga naar de dierenarts!

Hoe kom je van een abces af?
De dierenarts zal het abces eerst aanprikken met een naaldje om te zien of er pus in zit. Als dat zo is, zal hij het abces openen als het rijp is en anti-bioticum en een pijnstiller geven. Meestal werkt de anti-bioticum echter niet omdat een abces ingekapseld is door sterk bindweefsel en de anti-bioticum daar niet doorheen komt. Mede daarom kan een abces heel moeilijk te behandelen zijn. De andere reden dat een abces heel moeilijk te behandelen kan zijn, is omdat de abcessen steeds terugkomen. Als dat zo is, en zeker als het om kaakabcessen gaat, is de cavia eigenlijk niet meer te redden. En daarom zijn abcessen extreem nare dingen.
Een gevaarlijke manier om van een abces af te komen wordt soms wel door dierenartsen gebruikt: het gebruik van een anti-bioticum waar cavia's aan dood gaan. Er zijn namelijk anti-biotica waar cavia's aan dood gaan als ze die binnenkrijgen, maar diezelfde anti-biotica kunnen wel abcesbacteriën doden. Daarom past een dierenarts soms de methode toe om zo'n gevaarlijk anti-bioticum IN het ingekapselde abces te spuiten. Het abces moet dan al wel open zijn gemaakt en schoongespoeld. Het anti-bioticum mag ook alleen maar gebruikt worden bij een abces waarvan 100% zeker is dat het helemaal is ingekapseld en dus geen verbinding heeft met de rest van het lichaam. Want als het dodelijke anti-bioticum tòch op de een of andere manier in het lichaam van de cavia komt, sterft deze.
Het mag dan ook alleen maar door dierenartsen worden uitgevoerd en de dierenarts moet absoluut zeker zijn dat hij het juiste doet, want als er een fout wordt gemaakt, is de cavia dood.
Een abces kan ook operatief worden verwijderd; dit wordt gedaan als een abces steeds terugkomt. Het hangt echter van de plek af waar het abces zit of dat kan, want op sommige plekken kan dat niet, zoals in de kaak.

Abces open houden
Alle pus moet uit het abces zijn voor het dicht mag gaan. Je houdt een abces open door het nat te houden. Je bereikt dit door een nat doekje tegen de wond te houden. Als de wond al gesloten is, dan kan je door een dikke laag crème aan te brenge, het alsnog open krijgen. Lukt ook dat niet, dan kan je het door een kort rukje opentrekken. De cavia voelt hier vrij weinig van. Krijg je de wond echt niet meer open, dan dient deze aangeprikt te worden of opnieuw opengesneden.
Pus loopt vanzelf al uit een abces als het is opengemaakt, maar soms is de wondopening dermate klein dat je het abces uit moet drukken. Als dit de cavia erg veel pijn doet, dan moet de opening groter worden gemaakt; ga daarvoor naar je dierenarts.

Alternatieve medicijnen
Juist omdat anti-bioticum meestal weinig of geen effect sorteert bij een ingekapseld abces, zijn er vele cavia-baasjes die op zoek gaan naar andere manieren om een abces te lijf te gaan.
Van belang is in ieder geval de weerstand te verhogen en het lichaam te reinigen.
Echinacea versterkt de weerstand, net zoals vitamine C. Een cavia mag tweemaal daags 5 druppels Echinacea (begin met 's ochtends één druppel en 's avonds één druppel en voer dit langzaam op. Omdat het een homeopatisch middel is, kunnen de klachten in het begin verergeren, maar ze mogen nooit heel heftig worden. Als de cavia er raar op reageert, stop dan onmiddellijk ermee. Je kan dan twee dagen wachten en het dan in een lagere dosis opnieuw proberen. Lukt ook dat niet, stop er dan helemaal mee.)
Abcessen kunnen te maken hebben met een tekort aan vitamine A. Vitamine A zit ondermeer in paardebloemblad, peterselie, wortel, rozebottels en savooiekool.
Als een abces nog niet rijp is, kan je Hepar sulfuris D4 geven; tweemaal daags 1 tabletje. Dit bevordert het rijpen van een abces. Silicea D12 kan je geven nadat het is abces is opengemaakt; tweemaal daags 1 tabletje. Het lichaam kan je reinigen met Cell-pet, dat bij de Huisdierendokter te bestellen is. Een natuurlijk anti-bioticum is weegbree; je kan dit vers geven.

LET OP! Bij homeopatische middelen, zoals Echinacea, Hepar sulfuris en Silicea, kunnen de klachten in het begin verergeren, maar ze mogen nooit heel heftig worden. Als de cavia er raar op reageert, stop dan onmiddellijk ermee. Je kan dan twee dagen wachten en het dan in een lagere dosis opnieuw proberen. Lukt ook dat niet, stop er dan helemaal mee.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Aflatoxicose
Aflatoxicose is een voedselvergiftiging. Het ontstaat door het eten van aflatoxinen; dit zijn giftige stoffen die door schimmels geproduceerd worden. De schimmel die aflatoxinen maakt, komt voor op maïs, granen, rijst, vijgen en noten. De schimmel houden erg van warmte en vocht. Temperaturen hoger dan 25 graden Celcius en een luchtvochtigheid van 80 procent en hoger vinden ze erg fijn; ze groeien dan erg goed.
Beschimmeld voer aan je cavia geven is nooit een goed idee, maar beschimmelde mais of beschimmeld hardvoer (waar graantjes inzitten) kan dus levensgevaarlijk zijn.

Er zijn verschillende soorten aflatoxinen maar allemaal zijn ze gevaarlijk; zij veroorzaken kanker of veranderen het DNA waardoor nakomelingen gemuteerd kunnen zijn en afwijkingen kunnen vertonen. Verder worden alle lichaamscellen beschadigd door aflatoxinen en voornamelijk de levercellen.

Afhankelijk van hoeveel aflatoxinen de cavia heeft gegeten, zijn de symptomen erger of minder erg.
Indien de cavia weinig heeft gegeten zal er weinig te merken zijn, behalve sloomheid. Omdat de weerstand is verminderd is de cavia vatbaarder voor ziektes. De urine is vaak rood of bruin van kleur en vrij donker. Ook als de cavia daarna geen beschimmeld voer meer krijgt, is de kans aanwezig dat hij sterft. Als hij blijft leven, kunnen lichaamscellen beschadigd zijn en de lever kan veranderd zijn. Dit kan problemen opleveren met de weerstand en vatbaarheid voor aandoeningen. Omdat het DNA van de cavia gemuteerd kan zijn, kan dit problemen opleveren bij het nageslacht.
Indien de cavia een behoorlijke hoeveelheid naar binnen heeft gekregen, zijn de symptomen, behalve ziek-zijn en een roodbruine urine: darmklachten zoals een ontsteking, bloed dat niet meer of moeilijker stolt en bij een zwangere zeug kan spontane abortus optreden.
Indien de cavia heel veel aflatoxinen naar binnen heeft gekregen, heeft hij diarree, bloedarmoede en een verlies van de controle over zijn spieren waardoor hij stuiptrekkingen krijgt, om kan rollen, neer kan vallen of andere rare bewegingen kan maken.
Naarmate de cavia er meer van heeft gegeten en het gedurende een langere periode heeft gegeten, is de kans groter dat hij eraan sterft.

Aflatoxinen kan je binnenkrijgen via voedsel, maar ook via je huid of via de lucht. Als je cavia dus aflatoxicose heeft, kan het zijn dat jij ook aflatoxinen naar binnen hebt gekregen. Daarom dien je, behalve naar de dierenarts, ook naar je eigen huisarts te gaan als blijkt dat je cavia aflatoxicose heeft.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Allergieën
Ook cavia's kunnen last hebben van allergieën. Er zijn verschillende soorten allergieën:
- Hooikoorts;
- Stofallergie;
- Contactallergie;
- Voedselallergie;
- Medicijnallergie.

Hooikoorts
Het komt, net zoals bij mensen, vaak in de zomer voor, en is een gevolg van stuifmeel. Symptomen zijn tranende ogen, loopneus, hoesten, kuchen, proesten en niezen.

Stofallergie
Ook stof kan een oorzaak zijn van de allergie. Is dat het geval, dan moet de kooi en de omgeving zo stofvrij mogelijk gehouden worden. Er is speciale anti-allergische bodembedekking en speciaal hooi te koop. Op de verpakking staat dat het stofvrij is, maar helaas is het niet geheel stofvrij. Het is echter wel beter dan gewoon zaagsel en hooi. Maar omdat de cavia wel gewoon hooi moet hebben om gezond te blijven, moet je dat dan ook geven. Je kan het beste een pluk gewoon hooi nemen, dat goed uitschudden en het dan geven. Zo is het meeste stof eruit. Je kan het hooi het beste in een hooiruif of een hooibal aanbieden zodat de cavia er zo min mogelijk contact mee heeft.
Ga in ieder geval naar de dierenarts als je cavia lopende, tranende ogen heeft en regelmatig hoest en niest. Deze symptomen kunnen namelijk ook een andere oorzaak hebben, bijvoorbeeld verkoudheid.

Contactallergie
Cavia's kunnen ook last hebben van contactallergie. Een contactallergie kan ontstaan als de huid éénmaal of regelmatig met een stof in aanraking komt waar de cavia allergisch voor is.
Sommige cavia's zijn allergisch voor hechtdraad dat gebruikt wordt om wonden te hechten bij een operatie. De cavia kan dan sloom en zonder fut zijn, of apatisch, wat het herstelproces natuurlijk niet ten goede komt. Als je ontdekt hebt dat je cavia allergisch is voor hechtdraad, moet je dit altijd van te voren melden aan de dierenarts als een operatie nodig is, zodat de dierenarts dan ander, anti-allergisch hechtdraad kan gebruiken.
Zie ook Hechtingen op de pagina Ziektes G-H.

Metalen voerbakjes, drinkflesjes en drinknippels kunnen ook de boosdoener kunnen zijn omdat de cavia deze regelmatig aanraakt met zijn mond en neus en de stof zo de huid binnen kan dringen. Er kunnen dan korstjes of wondjes ontstaan. Een huisje dat gemaakt is van een bepaalde houtsoort kan ook de boosdoener zijn omdat bepaalde houtsoorten (vooral tropische) allergieklachten op kunnen leveren.

Voedselallergie
Een voedselallergie kan ook voorkomen bij cavia's. Vaak wordt er dan op bepaalde zure voedingsmiddelen gereageerd, zoals het zuur in appels. Er kunnen korstjes en wondjes ontstaan.
Cavia's kunnen ook reageren op vitamine C tabletjes; je kan dan beter veel groenten en fruit geven waar vitamine C inzit. Op de pagina Vitamine C staat een overzicht van groenten en hoeveel vitamine C ze bevatten: Overzicht hoeveel vitamine C groente en fruit bevatten.

Medicijnallergie
Een medicijnallergie is het reageren op een medicijn. De meeste medicijnen hebben bijwerkingen, maar als een cavia ergens heel heftig op reageert, kan er sprake zijn van een allergie.
Bepaalde soorten anti-biotica, zoals penicilline, zijn dodelijk voor cavia's. De cavia raakt dan in shock, komt in coma en overlijdt. Dit kan heel snel gebeuren.
Andere soorten anti-biotica, die wel aan cavia's gegeven mogen worden, ontregelen het darmsysteem omdat ze zowel de slechte als de goede bacteriën doden. De meeste cavia's overleven dat wel, maar sommige reageren daar heel hevig op zodat het darmstelsel niets meer doet. Als er meteen wordt ingegrepen, is de kans aanwezig dat de cavia het overleefdt, maar als er niets gedaan wordt, zal de cavia sterven.

Welke medicijnen zijn er?
Er zijn geen specifieke anti-allergiemedicijnen voor cavia's. Wat je wel kan geven is Pollinosan druppels van A. Vogel. (Tweemaal daags 5 druppels: begin met 's ochtends één druppel en 's avonds één druppel en voer dit langzaam op. Omdat het een homeopatisch middel is, kunnen de klachten in het begin verergeren, maar ze mogen nooit heel heftig worden. Als de cavia er raar op reageert, stop dan onmiddellijk ermee. Je kan dan twee dagen wachten en het dan in een lagere dosis opnieuw proberen. Lukt ook dat niet, stop er dan helemaal mee.)
De Pollinosan druppels van A. Vogel helpen bij hooikoorts en stofallergie. Voor de andere soorten allergie zijn er geen medicijnen, maar moet je zorgen dat de cavia niet meer in contact komt met de stof waar hij op reageert.
Bij wondjes op de lippen kan gras helpen. Het hoofdvoer moet dan uit gras bestaan en de cavia moet het iedere dag krijgen.
Wat altijd goed is, is om de weerstand te verhogen. Echinacea versterkt de weerstand, net zoals vitamine C. Een cavia mag tweemaal daags 5 druppels Echinacea (begin met 's ochtends één druppel en 's avonds één druppel en voer dit langzaam op).

LET OP! Bij homeopatische middelen, zoals Echinacea en Pollinosan druppels kunnen de klachten in het begin verergeren, maar ze mogen nooit heel heftig worden. Als de cavia er raar op reageert, stop dan onmiddellijk ermee. Je kan dan twee dagen wachten en het dan in een lagere dosis opnieuw proberen. Lukt ook dat niet, stop er dan helemaal mee.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Anorexia
Een vergelijking met de 'menselijke vorm' van anorexia is niet juist omdat een cavia niet stopt met eten omdat hij af wil vallen. Als men het heeft over anorexia bij cavia's, wordt hiermee bedoeld dat een cavia om onverklaarbare redenen stopt met eten. Als de cavia onderzocht wordt, zal blijken dat hij niet ziek is en dat zijn tanden en kiezen op de juiste lengte zijn. Er is derhalve niets dat hem belemmert om te eten, maar toch eet hij niet.

Vitamine C gebrek
Er is wel één oorzaak van anorexia die te wijten is aan een ziekte, namelijk een vitamine C gebrek, maar dan is er een duidelijke reden waarom de cavia sterk vermagert. Als een cavia stopt met eten terwijl er geen oorzaak wordt gevonden, moet hij worden gedwangvoederd.

Dwangvoederen
Dwangvoederen is echter geen garantie dat de cavia het dan redt. Zelfs als het je lukt om de cavia op gewicht te houden met dwangvoederen, dan nog moet je je afvragen of je de cavia zo in leven wilt houden. Immers, een cavia die niet eet, mankeert toch iets, ook al kunnen wij dat dan niet zien of vaststellen. En het grootste plezier van een cavia is eten. Als hem dat ontnomen wordt en hij voortaan gevoerd wordt, verliest hij een deel van zijn levensplezier.
Bovendien is het maar de vraag hoe lang jij het volhoudt om de cavia te dwangvoederen. Het is namelijk extreem zwaar, neemt heel veel tijd in beslag en pleegt een aanslag op je gemoedstoestand. Je ben minimaal drie keer per dag kwijt, maar al snel zo'n acht keer per dag; afhankelijk van hoeveel de cavia wil eten - en omdat de cavia niet wil eten, duurt het heel lang. Dit houd je een paar weken vol, maar geen maanden. En als jij hem niet voert, gaat hij langzaam dood.
Daarom is het niet vreemd als je, vroeg of laat, besluit de cavia te laten inslapen. Want dwangvoederen is een tijdelijke maatregel om een cavia een periode te helpen overbruggen waarin hij zelf niet kan eten. Daarna moet hij weer zelf gaan eten.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Baarmoederproblemen

Baarmoedertumor
Een baarmoedertumor is een tumor die in de baarmoeder ontstaat. De tumor kan zich verspreiden van het binnenste slijmvlies naar het buitenste weefsel en vandaaruit naar andere organen. Bij een baarmoedertumor kunnen de volgende symptomen optreden: bloederig afscheiding uit de vulva, pijn, lusteloosheid, minder eten, algeheel gevoel van ziek-zijn.
Via een röntgenfoto kan vastgesteld worden dat het om een tumor gaat. Er zal dan altijd geopereerd moeten worden om de cavia te redden.

Baarmoederonsteking
Een baarmoederonsteking kan tijdens of na de bevalling optreden; dat staat beschreven op de pagina Complicaties bevalling.
Een baarmoederonsteking kan ook optreden zonder dat er sprake is van een zwangerschap; dat staat hieronder beschreven.

Bij een baarmoederontsteking is het baarmoederslijmvlies ontstoken. Dit baarmoederslijmvlies bedekt de baarmoeder aan de binnenkant. Een zeugje is iedere 14-18 dagen bronstig (bereid om te paren) en iedere keer staat de vulva dan open om eventueel zaad toegang te geven tot de baarmoeder. Op die manier kunnen echter ook bacteriën binnendringen.
De baarmoederontsteking kan gesloten of open zijn. Een open baarmoederontsteking houdt in dat de pus die ontstaat door de infectie het lichaam kan verlaten via de vulva.
Een gesloten baarmoederinfectie ontstaat als de baarmoeder is gekanteld zodat het pus nergens heen kan. De baarmoeder kan dan scheuren zodat het pus in het lichaam komt en de cavia sterft aan vergiftiging.
Bij een open baarmoederinfectie zijn de symptomen: een rood tot bruine, etterige of slijmerige afscheiding uit de vagina die stinkt, pijn, lusteloos zijn, koorts, algeheel gevoel van ziek-zijn, minder of niet eten en meer drinken.

Symptomen
De symptomen van een gesloten baarmoederontsteking zijn sloomheid en algehele apathie (lusteloosheid en gebrek aan enthousiasme) bij de cavia. De vacht kan dof en droog zijn. De cavia kan vies of vreemd ruiken. De cavia kan meer drinken dan normaal.

Behandeling
De dierenarts kan anti-bioticum geven maar als de infectie te ver gevorderd is, is de enige optie om de baarmoeder eruit te halen.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Baarmoederverzakking
Een baarmoederverzakking kan optreden als spieren, weefsels en banden in het deel tussen de vagina en de anus zijn verzakt ten gevolge van een vorige bevalling of een aandoening, zoals problemen met de darmen of de blaas. Als de zeug daardoor steeds heel veel en heel lang perst, kan er dermate veel druk op de organen komen te staan dat deze verzakken. Als de zeug steeds moet hoesten, kan er ook veel druk optreden.
Het kan zelfs gebeuren dat de baarmoeder zover is gezakt dat deze in de vagina hangt, of zelfs buiten het lichaam komt. Dat is een levensbedreigende situatie en je dient héél snel bij de dierenarts te zijn.

Soms merkt de zeug er niets van. Ook als ze er wel iets van merkt, kan het moeilijk zijn te ontdekken wat er aan de hand is. Symptomen kunnen zijn: pijn in buik en rug, moeite met bewegen, neiging om te persen bij bijvoorbeeld het plassen. Er kunnen ook blaasproblemen ontstaan zoals een blaasontsteking.
Zie ook vaginale verzakking.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Beroerte
Een beroerte kan zowel een hersenbloeding als een herseninfarct zijn. De termen worden vaak door elkaar gebruikt,  maar eigenlijk is dat niet correct omdat een hersenbloeding en een herseninfarct twee verschillende dingen zijn. Ze worden beide ook wel een beroerte of een C.V.A. genoemd. C.V.A. is de afkorting van de medische term voor beroerte: Cerebrovasculair accident.

Hersenbloeding
Een hersenbloeding is een bloeding in de hersens. Een bloedvat in de hersens scheurt open waardoor bloed in de hersens terecht komt. Dit heeft weefselsterfte tot gevolg. Het bloedvat dat openscheurt, doet dat omdat er een zwakke plek in het bloedvat zit.

Herseninfarct
Een herseninfarct is een blokkade van een bloedvat in de hersens.  Dit onstaat doordat een bloedprop (gestold bloed) niet verder kan in een bloedvat en vast blijft zitten en zo de bloedstroom blokkeert. Hierdoor komt een deel van de hersens zonder zuurstof te zitten (dat het bloed immers vervoert). Het gevolg van het zuurstoftekort is dat dat deel van de hersens het minder goed doen of afsterven.

De oorzaken van een beroerte kunnen zijn:
Een te hoge bloeddruk;
Overgewicht;
Een te hoog cholesterolgehalte;
Suikerziekte;
Hart- en vaatziekten;
Onvoldoende lichaamsbeweging;
Aderverkalking;
Stress;
Hartaandoeningen;
Klap of val.

De cavia kan niet meer lopen, ligt op zijn zij of op zijn rug. Hij kan ook proberen om nog te lopen, maar loopt dan waggelend, valt om of rolt om. Of het lijkt of hij kruipt of tijgert of zwemmende bewegingen maakt. Een lichte hersenbloeding geeft als symptomen de kop scheefhouden en de ogen omhoog draaien zodat het oogwit te zien is. Meestal volgen er na de eerste hersenbloeding nog meer.

Soms zijn de leefomstandigheden van de cavia debet (schuldig) aan het ontstaan van een beroerte omdat er sprake is van ongezond voer, geen beweging, veel stress en veel suiker in de voeding, maar als de cavia gezond leeft, kan hij toch nog een beroerte krijgen. Dit kan komen omdat hij gevallen is of omdat er hart- en vaatziektes in de familie zitten en het dus erfelijk is.

De dierenarts kan Dexoral voorschrijven; 0,5 mg, 2x daags een tablet of 2x daags een half tablet (afhankelijk van de leeftijd van de cavia) gedurende 7 dagen; dat is een medicijn dat de zwellingen in de hersens vermindert en de gevolgen van een beroerte vermindert. Des te eerder je er bij bent, des te beter de prognose (voorspelling omtrent het verloop van een ziekte) is.
Let er wel op bij het geven van medicijnen dat de cavia inderdaad kan slikken. Door een beroerte kan ook dat aangetast zijn.
Met een paar dagen moet het alweer wat beter gaan. Is dat niet het geval, geef dan een pijnstiller, zoals bijvoorbeeld Metacam (bij de dierenarts te verkrijgen) omdat het kan zijn dat de cavia pijn heeft en daardoor niet wil bewegen.
Het kan een week duren voor de cavia hersteld is. Soms blijft er schade, zoals een pootje dat niet goed kan meekomen maar als de cavia daar mee kan leven èn nog een prettig leven leidt, hoeft dat geen probleem te zijn.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Bijten
Er zijn een groot aantal redenen waarom een cavia kan bijten. Alle redenen vind je op de pagina Bijten.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Blaasproblemen zoals:
- blaasontsteking (Cystitis);
- blaasgruis;
- blaasstenen;
- blaastumor;
- bloed plassen.
De blaas is de opslagplaats voor de urine en de urine verlaat het lichaam via de urinebuis. Bij een blaasontsteking is de binnenkant van de blaas (die met slijmvlies bedekt is) ontstoken. De urinebuis kan ook ontstoken zijn. De ontsteking ontstaat als bacteriën van buitenaf naar binnen dringen.

Symptomen
De symptomen van een blaasontsteking en blaasstenen zijn: nat rond de geslachtsdelen of geheel natte buik, geïrriteerde huid, pijn, persen en kreunen bij het plassen, vermagering, apathie, bloed in de urine of juist witte urine en een algeheel beeld van ziekzijn, hoewel niet alle symptomen op hoeven te treden.
Bloed plassen kan verschillende oorzaken hebben: een blaasontsteking, blaasstenen of een tumor. Het kan ook zijn dat de urine geen bloed bevat, maar alleen roodgekleurd is; als de cavia bietjes heeft gegeten, is de kleur daarvan afkomstig. Rode urine door biet kan geen kwaad.

Blaasstenen
Blaasstenen moeten operatief verwijderd worden. Blaasstenen zijn letterlijk steentjes, gevormd uit een mineraal. Een blaassteen kan ontstaan wanneer er bepaalde mineralen in de urine aanwezig. De mineralen vormen eerst kristallen, dan blaasgruis en uiteindelijk blaasstenen. Blaasstenen kunnen blaasontsteking veroorzaken als de stenen scherp zijn en de binnenkant van de blaas irriteren, en blaasstenen kunnen ook de urinebuis blokkeren.
In sommige gevallen is het mogelijk om de blaassteen eruit te masseren. Dit moet uiteraard door een dierenarts gedaan worden die daar verstand van heeft.
Bij een tumor hangt het af van de plaats en de grootte of deze operatief te verwijderen is. Als dat niet kan, zal de cavia waarschijnlijk moeten worden ingeslapen.

Behandeling
De standaardbehandeling bij de dierenarts is het geven van anti-bioticum en pijnstillers. Daar gaan de problemen soms wel en soms niet van over. Het komt voor dat het wel weggaat, maar na een poos weer terugkomt. Soms ook werkt anti-bioticum niet.

Alternatieve medicijnen
Er zijn alternatieve medicijnen, zoals Eurologist (voorheen Urologist) dat te verkrijgen is bij de Huisdierendokter. Dit werkt bij ongeveer 80-90% van blaasproblemen. Het kan ook zijn dat Eurologist een tijdlang prima werkt, maar dat de problemen er dan toch 'doorheen breken'.

Een mensenmedicijn waar ik ervaring mee heb, is Spasfon. Dit is een vrij verkrijgbaar medicijn dat, voor zover ik weet, niet in Nederland, maar wel in in België en Frankrijk te krijgen is. Toen mijn dierenarts en ik ten einde raad waren ten aanzien van de eeuwig voortdurende blaasproblemen van één van mijn zeugjes, heb ik dat medicijn geprobeerd. Ik wist dat Spasfon bijna wonderen verrichte bij mensen met blaasonsteking, maar het verrichte bij mijn cavia ook wonderen: met twee dagen was ze weer op de been. Ik gaf haar eerst tweemaal daags een tablet, later tweemaal daags een half tablet.

Een ander, nieuw middel, dat oorspronkelijk voor mensen bedoeld is, is D-Mannose. Dit is een suiker dat de bacteriën aan zich bindt, waardoor de bacteriën met de urine naar buiten spoelen. Daar waar anti-bioticum tracht de bacteriën te doden (en daarbij ook de goede bacteriën doodt) werkt D-Mannose als een soort klittenband: het 'pakt' alle bacteriën op, houdt ze vast en het wordt dan met de urine verwijderd. De dosering is een kwart afgestreken theelepel. Dit kan worden opgelost in water zodat het makkelijk met een spuitje kan worden gegeven.
Het is ontwikkeld voor mensen die chronische blaasontsteking hebben door de bacterie E. Colli en helpt bij 90% van hen. Omdat E.colli ook de bacterie is die het meest bij cavia's voorkomt als het om blaasontsteking gaat, helpt het bij hen ook.

Wat kan ik verder doen?
Houdt de cavia warm door middel van veel hooi, doeken over het nachthokje en de kooi, warmtelampen, kruiken. Zorg dat de kooi altijd schoon en droog is en uit de tocht staat.
Pijnstilling is ook belangrijk; als de dierenarts je dat niet heeft gegeven, vraag er dan om.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Bloedneus
Een bloedneus kan ontstaan omdat de cavia ergens tegenaan stoot. Dan is er sprake van een uitwendige verwonding. Deze zal gewoon helen.
Een bloedneus kan echter ook het resultaat zijn van een inwendige verwonding en daarom dien je altijd bij de dierenarts een bloedneus te laten controleren.
Er kan iets in de neus niet goed zijn maar de bloeding kan ook uit de hersens komen; dan is er daar een bloeding geweest die ook op het functioneren van de cavia van invloed kan zijn.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Bloedvergiftiging
Een bloedvergiftiging ontstaat als bacteriën het bloed binnendringen en zich via de bloedbaan door het lichaam verspreiden, zich ondertussen vermeerderend. Niet alleen de bacteriën kunnen schadelijk zijn, maar ook hun afvalstoffen (hun 'poep') die uit gifstoffen bestaan. Het kan ontstaan door een infectie van een orgaan, zoals longontsteking, blaasontsteking of hersenvliesontsteking, maar ook door een ontstoken wond of het pus van een abces.
Door een bloedvergiftiging krijgen de organen niet genoeg bloed, en daardoor dus ook geen zuurstof want zuurstof wordt door het bloed vervoerd. Organen kunnen hierdoor beschadigen of helemaal niet meer werken.

Bloedvergiftiging tijdens de zwangerschap
Bloedvergiftiging kan voorkomen tijdens de zwangerschap. Zwanger zijn vergt veel van de zeug en iedere vorm van stress of spanning kan effect hebben, zeker als de zeug niet in een goede conditie is, te dik is of te weinig vitamine C krijgt. De symptomen zijn lusteloosheid, kwijlen en in coma raken. Zie ook Bloedvergiftiging (pagina Zwangerschapsziekten).

Symptomen
Symptomen kunnen zijn koorts, snelle ademhaling (hijgen), koude rillingen, lage bloeddruk, minder urineren, spierzwakte, sloomheid, kwijlen, diarree. Ook kan ondertemperatuur optreden; dat is een te lage temperatuur. Bloedvergifting leidt zonder behandeling tot shock, coma en meestal de dood.

Als de cavia het overleeft, kunnen door mogelijk beschadigde organen problemen optreden met de gezondheid. Het is dan ook verstandig de cavia geen nageslacht te laten produceren.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Botbreuk
Een botbreuk ontstaat door een val of een klap. Cavia's kunnen botbreuken oplopen door ondermeer:
- uit het hok vallen;
- van bed, bureau of andere hoogte op de grond vallen;
- doordat er op ze gestaan wordt door mens of dier;
- doordat ze met konijnen samen worden gehouden (konijnen kunnen harde trappen uitdelen waardoor ribben of ruggen worden gebroken);
- tijdens de bevalling vastgezeten te hebben (stuitligging, moeilijke bevalling);
- doordat ze te stevig worden vastgepakt (bijvoorbeeld door kinderen die doorknijpen);
- doordat ze in volle vaart (als ze achterna worden gezeten) ergens tegenaan klappen;
- doordat een deel van hun lichaam stil blijft staan terwijl de rest verder gaat (bijvoorbeeld als een achterpoot ergens achter blijft haken terwijl het lichaam valt);
- doordat ze gepakt zijn door een roofdier (ook honden, katten en grote (huis)vogels zijn roofdieren).
Een botbreuk kan inhouden dat het gehele bot doormidden is gebroken, maar ook een scheur in een bot is een botbreuk. Als een bot in vele kleine stukjes ligt, dan is het verbrijzeld.

Gezonde botten
Voor gezonde botten zijn calcium, vitamine D en lichaamsbeweging van belang.
Calcium zit in groenten, vooral in bladgroentes zoals andijvie en sla, in kool en dan vooral boerenkool, chinese kool en broccoli. Het zit ook in zaden en noten.
Zonder vitamine D blijft calcium in het voedsel zitten; vitamine D zorgt ervoor dat calcium in de botten kan worden opgeslagen. Vitamine D ontstaat in de huid als deze door de zon wordt beschenen. Door lichaamsbeweging worden de zogenaamde osteoblasten geactiveerd. Dit zijn cellen die botweefsel maken en zo de botten opbouwen.

Bij een botbreuk altijd direct naar de dierenarts! Als hij gevallen is of je hebt op hem getrapt maar je ziet niets dat wijst op een verwonding, moet je ook direct naar de dierenarts want inwendige verwondingen kunnen ook optreden.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Buikloop
Buikloop wordt over het algemeen veroorzaakt door bedorven voedsel. Het is een heftige vorm van diarree die dodelijk kan zijn als het lang aanhoudt. De cavia droogt snel uit en direct naar de dierenarts gaan is dan ook noodzaak. Als de cavia het overleeft, moet hij de eerste dagen alleen hooi en water krijgen (of datgene wat de dierenarts voorschrijft) waarna hij weer geleidelijk aan groenvoer gewend moet worden.

Kijk ook bij Diarree op de pagina Ziektes C-D voor meer infromatie daarover. Op die pagina staat ook informatie over Norit; dat kan je geven bij buikloop.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Buikvliesontsteking
Buikvliesontsteking  is een ontsteking van het buikvlies. Het buikvlies is een vlies dat een aantal organen in de buikholte omvat.
Een buikvliesontsteking kan ontstaan omdat een orgaan is ontstoken of omdat een orgaan is gescheurd. Als een cyste, bijvoorbeeld een eierstokcyste, scheurt, ontstaat er een infectie. Een buitenbaarmoerderlijke zwangerschap of het knappen van een bloedvat kan ook aanleiding zijn. Ook als de darmen worden afgeklemd, kan infectie optreden. Afklemming van de darmen kan ook na een operatie plaatsvinden.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Bult
Een bult kan op diverse plekken zitten en het kan diverse dingen zijn.

Abces
Een abces groeit vrij snel. Met een paar dagen is het een dikke bult en hij blijft groeien. Meer over een abces.


Talgklier

Tumor
Een tumor kan aan de buitenzijde of binnenzijde van het lichaam zitten. Aan de buitenzijde valt het op omdat het langzaam groeit. Aan de binnenzijde kan je alleen afgaan op mogelijke symptomen die de cavia vertoont. Voor meer over tumoren kijk je op de pagina Ziektes T-U bij Tumoren.


Vetbult
Een vetbult zit vaak onder de kin en voelt aan als een knikker. Je kan hem vaak door de huid heen vastpakken en het lijkt of hij los zit. Meestal is een vetbult die los zit onschuldig, maar het is het beste om iedere bult te laten controleren door een dierenarts. Sommige vetbulten zitten namelijk vast en er zijn tumoren die los lijken te zitten (maar dan toch via een dun kanaaltje vastzitten).
Een vetbult kan ook in de buik zitten, bij de tepels en daar dan als een zachte massa onder de huid groeien. Als er met een naaldje in wordt geprikt om wat cellen eruit te zuigen, komt er alleen vetweefsel uit. Cavia's die dit hebben, kunnen moeite hebben om hun kont schoon te houden; je moet ze dan helpen en regelmatig de kontharen knippen en een kontbadje geven.


Vetklier
Een vetklier zit op de kont bij zowel beren als zeugen en is een volkomen normaal iets. De vetklier scheidt een vettige substantie uit. Soms werkt de vetklier zo overdadig dat de hele vacht van de cavia vettig is. De vetklier verspreidt ook een geur die van belang is in de omgang met andere cavia's, vooral tijdens de bronst als de zeugjes willen paren en de beren dan uit moeten maken wie de sterkste is.

De vetklier, die ook wel stuitklier wordt genoemd, komt ook bij vogels voor (het vet zorgt ervoor dat hun veren waterdicht worden) maar ook bij bijvoorbeeld vossen en het edelhert (waar het aan de enkel zit) en bij hen wordt de geur ook gebruikt tijdens de paartijd.

overzicht

terug naar Ziektes Index

Bumblefoot (pododermatitis)
Bumblefoot is een Engels woord dat uit twee woorden bestaat namelijk bumble en foot. Foot betekent 'voet' en bumble betekent je voortbewegen op een vreemde, rare manier. Dit omdat cavia's die een bumblefoot hebben, mank lopen.

Bumblefoot begint met een rood, ietwat gezwollen plekje op de voetzool. Het plekje wordt groter en dikker en de voetzool zwelt op. De huid van de voetzool gaat dan open en er ontstaat een zweer die er vaak uitziet als een kratertje; een taps toelopende verwonding. Vaak ook zit er een los korstje op de zweer. Door bumblefoot kan de voet misvormd raken omdat door de zwellingen de voet veel groter kan worden en de zwellingen ook op diverse plekken op de voetzool kunnen zitten. Indien de cavia hersteld, zullen de voeten wat dikker blijven, maar dit hoeft geen belemmering te vormen voor de cavia om er oud mee te worden.

Vroeger dacht men dat bumblefoot alleen voorkwam bij cavia's die als vloer ijzeren gaas hadden of cavia's die in slechte omstandigheden leefden met een slechte hygiëne, maar ook cavia's die in een caviaparadijsje leven kunnen bumblefoot krijgen. Er zijn dan ook nog andere oorzaken voor bumblefoot dan alleen slechte leefomstandigheden.

Oorzaken van bumblefoot:
- Verkeerde, harde ondergrond;
- Slechte hygiëne;
- Te lange nagels;
- Erfelijkheid;
- Nier- en leverproblemen;
- Stafylokokkeninfectie;
- Overgewicht;
- Te weinig lichaamsbeweging;
- Diabetes (suikerziekte).

Verkeerde, harde ondergrond
Als de ondergrond te hard is, staat er steeds druk op de voetzolen. Deze zullen beurs worden en uiteindelijk kan dit leiden tot zwelling en wondjes. Cavia's die al bumblefoot hebben, mogen niet op een harde ondergrond zitten. Beukensnippers, korrels en harde hooistengels zijn dan te hard. Zachte bodembedekker is ondermeer zaagsel, maar bij een bumblefoot zijn zachte doeken het beste, eventueel over een laag zaagsel, zodat de ondergrond nog zachter is en urine goed wordt opgenomen. Verschoon de doeken iedere dag of zo vaak als nodig is.

Slechte hygiëne
Een slechte hygiëne is voor niet één cavia goed, maar cavia's die gevoelig zijn voor bumblefoot, ontwikkelen dit eerder als ze slecht gehuisvest zijn (tocht, vocht) en als ze op een vochtige ondergrond leven omdat de bodembedekker steeds of regelmatig nat is.
Cavia's met bumblefoot moeten altijd op een droge ondergrond gehuisvest zijn, dus alle nattigheid moet iedere dag verwijderd worden. Keutels moeten ook iedere dag verwijderd zodat de cavia daar niet of zo min mogelijk in kan lopen met de gewonde voet.

Te lange nagels
Een cavia wiens nagels niet voldoende worden geknipt krijgt kromme nagels die naar buiten toe groeien. Hierdoor kan de cavia niet meer normaal op zijn voetjes staan en gaat hij zijn gewicht anders verdelen; hij gaat meer op de binnenkant lopen. Hierdoor wordt de voet op een geheel verkeerde manier belast. Dat is niet alleen slecht voor de banden, pezen, spieren en gewrichten, maar ook voor de voetzool zelf, die bumblefoot kan ontwikkelen.

Erfelijkheid
De ene cavia is bevattelijker voor bumblefoot dan de ander. Daar kan je verder niets aan doen; dat is dan erfelijk bepaald, dus de cavia heeft het in zijn genen zitten.

Nier- en leverproblemen
Een onderzoek heeft aangetoond dat cavia's die lijden aan bumblefoot problemen met de lever, nieren en klieren hebben. De nieren zijn tweemaal zo groot als normaal en bij de helft van de cavia's zijn de lever en klieren vergroot. Tevens zijn al deze organen bedekt met kleine witte vlekjes.

Stafylokokkeninfectie
De bacterie die het meest voorkomt bij bumblefoot is de Staphylococcus aureus. Er zijn ook andere bacteriën verantwoordelijk voor bumblefoot, maar Staphylococcus aureus is de belangrijkste. Staphylococcus aureus is een bacterie die resistent is geworden voor bepaalde soorten anti-biotica.

Overgewicht
Als de cavia te zwaar is, rust er meer gewicht op de voetjes, waardoor de druk hoger is en een cavia die toch al aanleg heeft voor bumblefoot, deze eerder zal ontwikkelen. Cavia's worden te dik van korrels waar alles in zit, van granen en van suiker (snoep). Cavia’s worden niet dik van groente, gras en kruiden.

Te weinig lichaamsbeweging
Een cavia die te weinig beweegt, heeft geen goede doorstroming van het bloed. Dat is sowieso al niet gezond, maar doordat het bloed niet snel genoeg stroomt, kunnen afvalstoffen niet snel genoeg het lichaam verlaten. De afvalstoffen in het bloed moeten worden afgegeven aan ondermeer de nieren en het zijn nu juist de nieren die vaak vergroot bleken te zijn bij cavia's met bumblefoot.
De kooi moet dan ook groot genoeg zijn en de cavia moet ook een ren of andere uitloop van een paar meter hebben of iedere dag los mogen lopen op de grond.

Diabetes (suikerziekte)
Diabetes kan de oorzaak zijn van bumblefoot omdat bij er bij diabetes sprake is van een verminderde bloedsomloop en uitval van bepaalde zenuwen. Vooral de voeten hebben hier last van omdat zij immers aan de uiteinden van het lichaam zitten. Doordat de zenuwen aangetast raken, heeft de cavia minder of geen pijn als er een wondje aan de voet ontstaat. Doordat de bloedsomloop niet goed is, geneest de wond niet. Omdat de wond dus langer dan normaal open is, kan hij makkelijk geïnfecteerd raken met bacteriën.
Hierdoor kan een bumblefoot ontstaan; een zwerende wond die soms bloed en soms dicht is en die niet overgaat.
Meer informatie over Diabetes mellitus (suikerziekte) op de pagina Zietes C-D.

Behandeling
De behandeling van bumblefoot kan erg lang duren omdat het een aandoening is die niet makkelijk overgaat. Reken erop dat je er een paar maanden mee bezig bent. De dierenarts geeft waarschijnlijk anti-bioticum en een pijnstiller, maar daar gaat het meestal niet van over of het duurt heel erg lang voor er verbetering zichtbaar is.
De pijnstiller blijven geven is altijd zinvol. Anti-bioticum ingeven via de mond zal waarschijnlijk niet zo heel veel nut hebben. Beter is het om de voet direct te behandelen.
Je moet wel altijd naar de dierenarts met een bumblefoot om te laten controleren of het geen diabetes is en of het zich niet heeft uitgebreid tot het bot. Als dat wel zo is, wordt de behandeling nog moeilijker en is vaak de enige remedie om het pootje te amputeren. Het hangt dan van de cavia af of hij met drie pootjes nog gelukkig kan zijn en het is aan het baasje om dat te beoordelen.

Alternatieve behandeling

Weerstand
Het is van belang dat de weerstand van de cavia zo hoog mogelijk is zodat het lichaam de infectie kan bestrijden.
Echinacea versterkt de weerstand, net zoals vitamine C. Een cavia mag tweemaal daags 5 druppels Echinacea (begin met 's ochtends één druppel en 's avonds één druppel en voer dit langzaam op).

LET OP! Bij homeopatische middelen, zoals Echinacea-druppels kunnen de klachten in het begin verergeren, maar ze mogen nooit heel heftig worden. Als de cavia er raar op reageert, stop dan onmiddellijk ermee. Je kan dan twee dagen wachten en het dan in een lagere dosis opnieuw proberen. Lukt ook dat niet, stop er dan helemaal mee.

Reiniging van binnen
Het is ook van belang dat het lichaamssysteem en de organen schoon zijn, want als deze vervuild zijn, werken ze niet goed meer. Vooral de nieren, de lever en de klieren gaan minder goed werken bij cavia's met bumblefoot en daarom is het reinigen van het bloed van groot belang.
Er zijn kruiden die het lichaam reinigen, zoals brandnetel, vlierbloesem, paardebloem, duizendblad, weegbree en herderstasje.
Je kan gedroogde kruiden kopen en hier thee van zetten. Afhankelijk van de sterkte van het kruid (vraag dit aan de verkoper), gebruik je 4-10 gram kruiden op 100 cc water (0,1 liter).
Zeef de thee zodat er geen kruiden meer in zitten en laat deze afkoelen. Geef dan 2-5 keer per dag 1-5 mililiter. Gebruik per thee niet meer dan twee soorten kruiden.
Je kan paardebloem, weegbree en herderstasje ook rauw geven. De cavia mag er dan zoveel van eten als hij wil. Weegbree is ook een natuurlijk anti-bioticum. Ook peterselie en selderij zijn reinigende groenten.

Er zijn heftige ontsmettingsmiddelen zoals chloorhexidine. Wil je zoiets gebruiken, overleg dan met je dierenarts. Het voordeel van een dergelijk middel is dat ze de bacteriën bestrijden, maar het nadeel is dat ze de wondgenezing juist belemmeren door hun gifigheid.
Bovendien mag een bumblefoot niet (lang) gebadderd worden in water omdat de bacteriën zich daardoor kunnen verspreiden en de wond moeilijker kan helen.

Een natuurlijk ontsmettingsmiddel is Tea Tree, dat als olie te verkrijgen is. Je mag NOOIT de olie zomaar op de huid of in de wond druppelen! Je moet een drupje olie in een bakje water doen, roeren en dan even ruiken of het niet te sterk is. Daar mag dan de bumblefoot in gedoopt worden.

Het kan zijn dat de bumblefoot ontstoken is en warm of heet aanvoelt. De bovenkant van de voet, daar waar de huid ongeschonden en gaaf is, kan dan heel strak gespannen aanvoelen. Houd je ene hand maar eens helemaal ontspannen met de handpalm omlaag (en de nagels van je vingers omhoog) en pak dan de huid eens op; die is los. Bal nu je hand tot een vuist en probeer weer de huid te pakken; dat lukt dit keer niet.
Zó voelt de bovenkant van een bumblefoot als deze ontstoken is.
Omdat Tea Tree-olie door de huid heendringt kan je het gebruiken bij een degelijke opgezwollen bumblefoot; je mengt het dan met een beetje crème en smeert dat op de huid aan de bovenkant die heel is.

Knoevel verkoopt bumblefootzalf en bumblefoottabletten. Wat ook goed kan helpen, is honingzalf, ook te verkrijgen bij Knoevel.

Een ander ontsmettingsmiddel is Propolis van Aprospin. Dit is een door bijen gemaakte stof die de bijen gebruiken om hun woning af te dichten. Propolis is een natuurlijk anti-bioticum en werkt ook bij virusinfecties en schimmelinfecties. Het bevordert de wondgenezing en heeft een licht verdovende werking op wondjes. Het zorgt er dus voor dat wondjes niet zo'n pijn meer doen.
Het kan inwendig en uitwendig gebruikt worden. Bij uitwendig gebruik kan je een druppeltje op de bumblefoot druppelen. Handiger is echter de propoliscrème.
Bij inwendig gebruik dien je echter te beginnen met een half druppeltje tot een druppeltje (afhankelijk van het gewicht van de cavia) en te kijken hoe de cavia daar op reageert. Op propolis reageren sommige mensen en dieren namelijk (erg) allergisch.

Wondbehandeling
Ontsmet de voet eerst. Als de cavia veel haar op z'n voet heeft en onderpoot heeft zitten, knip dat dan allemaal weg.
Droog de voet na het ontsmetten of wacht tot het ontsmettingsmiddel opgedroogd is.
Je kan een verbandje om de voet doen. Je hebt daarvoor een stukje rekbaar gaas nodig en een hechtpleister zoals van het merk Leukopor; deze is wit in plaats van bruin en plakt niet zo heel erg. Hij is speciaal voor gevoelige huid en laat makkelijk los, ook als hij op haren geplakt zit.

Leg de cavia makkelijk neer. Het handigste is als je het met twee mensen doet, maar ik weet uit ervaring dat het ook lukt als je alleen bent. Hoe de cavia zich eronder houdt, is natuurlijk erg belangrijk. Als de cavia als een zak cement op je schoot ligt en niet beweegt, is het veel makkelijker om het alleen te doen dan als je een hyperactieve cavia hebt die geen moment stil kan zitten.

Het is handig om van te voren een paar stroken hechtpleister af te knippen. Als je alleen bent, is dat noodzaak!

Schuif het zakje om de voet heen. Plak een reep om het onderbeen heen, precies op de grens van gaas en huid. Dit zorgt ervoor dat het verband aan de voet blijft zitten.
Plak dan een lange strook om de hele voet heen waarbij je er op moet letten dat het vooral aan de onderkant komt, dáár waar de cavia er op loopt. Dit zorgt ervoor dat het verband zo min mogelijk vies wordt.
 

Je kan ook wondspray gebruiken. De voet moet droog zijn, en dan spuit je lichtjes het spul over de voet. Na een minuut is het droog; spuit dan nog een tweede laag erover heen. De wondspray vormt een dun plasticachtig laagje op de voet dat lucht doorlaat maar vuil niet naar binnen laat. Bij mensen is het na twee dagen verdwenen, maar bij cavia's, zeker als ze veel lopen, moet je het waarschijnlijk vaker erop spuiten.
Het spul kan je met water verwijderen.

overzicht

terug naar Ziektes Index